Fakir bir insandım.
Yıkık dökük evimin penceresinden damlayan karları izliyordum. Kar öyle güzel yağıyordu ki, dışarı çıkıp delicesine koşmak istiyordum. Fakat yapamazdım, dizlerim çok ağırıyordu.
Fiskiyeler arasında şarkılar söyleyip umursamızca dönmek istiyordum, fakat yapamazdım, anlatılmaz derece halsizdim.

Arkadaşlarıma "hadi bugün boş boş gezip sokaklarda şarkılar söyleyelim" demek istiyordum, fakat yaşıtım olan arkadaşlarım hayatta değil. Ayrıca şarkıları bağıra bağıra söyleyecek ne sesim var, ne de halim.
Ben 70 yaşında bir kadınım.
Sonra birden yıkık dökük penceremin içinden bir adam giriverdi. Bana yalnızca bir dilek hakkım olduğunu ve onu gerçekleştireceğini söyledi.
Bense ne parayı, ne güzelliği tercih etmedim.
Bu sefer umursamadan, bu sefer tadını alarak, bu sefer "bir gün herşey bitecek" bilinciyle yeniden genç olmayı diledim, yeniden dönmek istedim.

Unutmayın,
"Adımızı hatırlayan son kişi öldüğünde hiç doğmamış olacağız."
Ve şu an genciz. Evet, bu bizim SON ŞANSIMIZ. Bu sefer umursamadan yaşıyoruz.
ŞEREFE !
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar