Sizlerle Paylaşmak İstedim Ansızın Kapıyı Çalan Ölümü...

Sizler ile paylaşmak istedim, ansızın kapıyı çalan ölümü...Her şey " Bunaldık şehirden, aldık başımızı vurduk yollara..." demesi ile başladı bir annenin hikayesi...30 Haziran 2008 yılında blog yazan Sergül Kato'nun hikayesi. Japonya'da asla oturmam dahi diyen Serrose'nin hikayesi...

Japonya'ya ablasının sayesinde gitti, tek aşkı Yoshi ile tanıştı internet üzerinden...Engel miydi Japon ve kendisinden 13 yaş büyük olması evlenmelerine.. HAYIR...

Gün gün yaşadıklarını YouTube'a taşıdı sevgili Sergül Kato...Aşkıydı eşi Yoshi, deyişi ile ''Japon Balığım''

Bloglarını okuduğumuzda, videolarını seyirettiğimizde daha çok tanıdık, bağlandık kendisine...9000 km olmasına rağmen yakınındaymışız gibi hissettik... En Çalışkan Blog ödülü de onun olmuştu üstelik...

Japonya'ya gitmek isteyenlere kültür öğretmeni oldu Serrose...

Heyecan ile yeni videosunu izlerken sonundaki süpriz ile mutluluğuna mutlu olan kişilerdik...

Attığı videoları izledik...izledik...izledik... 30 Mart günü anne olmuştu, bu yolda artık 3 kişilerdi...

Efsun Ryouka Kato

Adım adım büyümesini izledik, serrosenin gözlerinde gördüğümüz o ışıltıyı izledik her geçen gün...

Biberonunu ilk tutuşunu, gülümsemesi, anlayamadığımız konuşmalarını, 6. ay kınasını...

Çocuklar hasta olmasın.3 Gündür ishalimsi, doktora gittik bir şey demedi. Çok şükür! Ama iştahsız ve huysuz. Bir şey yemiyor ve içmiyor 😞 bu günler geçsin ve güneşli günler gelsin 🙏

Oysa içi rahat değildi annenin... Telefonlarımızın bildirim sesiyle uyandık sabah... Acı bir gerçek ... Siyah...Annenin kalbi...ciğeri kadar olmasada paylaşılmış simsiyah fotoğraf...

İnsanlar acılarını sosyal medyadan Nasıl paylaşabiliyoruz derdim büyük konuşmuşum. Geberiyorum geceden beri efsun gitti efsun gitti efsun melek oldu Allahım benden çok sevdi Allahım bana çok gördü Efsun'u ölüyorum ben...

Demesi ile bitmişti her şey annenin hayatında. Güneş, o anne için doğmayak birdaha...

Fotoğraftaki gibi... Yalan bu dünya... Ölümden başka hiçbir şey gerçek değilmiş demek ki...

Ölümdür, Allah'ın sevdiği kuludur, amenna...Bu gülüşleri göremeyecek, kokusunu duyamayacak bu anne. Doktorun ''Birşey yok'' diyip eve göndermesi yüzünden!

Cennette bu gülüşlerin hiç eksik olmasın Melek...

Bugün, kandil... Ölmüşlerimiz için Yasin-i Şerif okuyalım... Allah'ım kimseye evlat acısı vermesin, ölmüşlerimizin mekanı cennet, ruhu şad olsun... Amin...

Umarım ''Şehitlerimiz ölürken neredeydin'' diyen arkadaşlar çıkmaz.