İntihar Düşüncesi Olan Kişileri, Bu Düşünceden Caydırmak İçin Öneriler

İntihar düşüncesindeki insanları caydırma ve biraz da içimi dökme amaçlı sizlerle paylaşacağım bir şeyler var

İntihar nedir?

Gerçekten de cesur insanların işi midir? Yoksa korkak insanların mı ya da güçsüz müdür intihar edenler? Günahkar mıdır?

Herkesin bir görüşü vardır bu konu hakkında. ve eminim ki bir kez düşünmüşlüğü..

Ben çok düşündüm arkadaşlar, çok plan yaptım. Başta ağladım çoğu kez, sonra ağlayamaz oldum. Ağlamayı özledim kimi zaman. Bunları anlattığımda ise edebiyat yapma dediler..

Belki vardır benim gibiler, ya da az çok tahmin edenler.. Empati duygusunu yitirmiş kimseler 'hayatı anlayamamış' diyecektir muhtemelen. Ya da 'kaç yaşındasın' diye soracaklardır.. Sizleri anasayfaya geri yönlendirelim.

Geriye kalanlardan 'felsefe yapacak' ya da 'xper topluyor' diyenler olacaktır. Sizlerin mouselarını da çarpı kısmına alalım.

Ayıklama işlemi bittiğine göre konumuza geride kalan yürekli arkadaşlar ile dönebiliriz..

Buraya kadar okuduysanız, bir şeyleri öğrenmeye hevesli / intihara meyilli / okumayı seven biri / sadece meraktan okuyan biri veya muhtemelen işsizsinizdir ama bana sorarsanız ilk şıklar tercihimdir..

Evet arkadaşlar. Her ortamda atmosferi bozan, konuyu saptıran, laf salatası yapan, yerli yersiz espri yapan kişilik vardır ya. O benim. Kimleriniz benden nefret eder kimileriyse içlerine sokmak isterler. Yok yok sizi ayıklamayacağım. Sadece esprilerimin son bulduğunu ve birazdan yazacaklarımı tüm kalbimle ve duygumla yazdığımı söylemeliyim.

Dün boğraz ağrısıyla uyanmıştım. Ses tellerim kısık ve yorgun bir sesle babamın telefonunu açtım. 'dışarı çıkma. dinlen bugün. soğuktur hava' dedi şeker adam. Birkaç saat sonra kardeşim gelmiş, 2-3 poşet elinde, çikolata almış, tatlı almış, bitki çayı almış, çorba için malzeme almış. Diğer poşette ise annemin yaptığı ve en sevdiğim yemek olan sarma vardı. Annem de hastaydı dün, biliyordum.. İlerleyen saatlerde bana sevgilisini anlattı kardeşim. Akıl verdim. Kardeşime bu konularda akıl verecek yaşa geldiğimi idrak ettiğimde zamanın ne kadar hızlı geçtiğini hissettim. Hüzünlendim biraz, mutluydum da. Ben olmasam ne yapacaktı kardeşim? Kimden alırdı nasihatleri? Kime dökerdi acaba içini? Kızar mıydı bana acaba? Sırf seviyorum diye hasta haliyle sarma yapan kadın, sırf kızı üşümesin isteyen ve canımın sıkıldığını tahmin edip kardeşimi sokağa bırakıp işe koşturan bir adam, tüm harçlığını en sevdiğim abur cubura harcamış dünyalar tatlısı bir kız.. Ben intihar ederdim etmesine, onlara bunu yapmaya hakkım yok.

Başta intihar etmek nedir diye sormuştum. Şıklar sunmuştum hatta. Bu şıklardan birini veya hepsini seçmişsinizdir.

Hiç birini seçmeyen arkadaşlar burayı bir tebessümle okuyacaklardır ki intihar etmek yukardakilerden hiçbiridir. Sadece bencilliktir arkadaşlar. Ne derseniz deyin..

Ben o gün vazgeçtim bu düşünceden. Zaten gelecek dedim. Bunu kendime yaparım, onlara asla. Siz de aklınıza bu düşünceyi getirdiğinizde sevdiklerinizi düşünün...