10 Kasım 1938 Anısına

Merhaba arkadaşlar.

Türk'ün son başbuğu anısına, mimarı olduğu bir kaç şeyi hatırlatmak için yazıyorum. İyi okumalar.

Kısaca Mustafa Kemal

Kasr-ı Harun’a az sayıdaki süvarisiyle gerçekleştirdiği yalın kılıç taarruzda, İtalyan küffarının bombardımanı gözünü yaraladığında; Conkbayırı’nda Anzak toplarının şarapneli göğsünde söndüğünde; Kafkas cephesinde Ivan’ın büyük bir piyade birliğine karşı süngü savaşının içinde kaldığında; Suriye’de, Samsun’da, Sakarya’da ve Dumlupınar’da ecel henüz gelmemişti.

Daha yapılacak işler vardı...

Kısa süre içerisinde Türk Milletini esarete mahkum eden saltanat ve hilafet makamları tarihin tozlu sayfalarına gönderilirken, yeni ve millet esaslı bir devletin temelleri atılacaktı. Bütün bunlarla yetinilmeyecek akabinde, onlarca inkılap ile Türk'ün beline vurulmuş zincirler bir bir atılacak, parçalanacaktı!

Yapılan yenilikler bununla sınırlı olmayacak, Türk kadını asırlar boyu süren değersizleştirilme sürecinden çıkarılarak insan olduğunun bilincine varacaktı.

İnsan topluluğu kadın ve erkek denilen iki cins insandan oluşur. Kabil midir bu kütlenin bir parçasını ilerletelim, ötekini ihmal edelim de kütlenin bütünü ilerleyebilsin? Mümkün müdür ki bir cismin yarısı toprağa bağlı kaldıkça, öteki yarısı göklere yükselebilsin ?

Gelişen yalnız manevi değerler değildi. Ülkenin dört bir yanında yeni şirketler, demir yolları, fabrikalar, bankalar, okullar açılırken var olan yabancı işletmelerde millileştirilerek ülkeye kazandırılıyordu.

(1930'lu yıllarda üretilen Türk uçakları)

SON...

Her şeyin elbet bir sonu vardı. 10 Kasım 1938 Saat;

Ecel onu bulduğunda, ideallerine çoktan vücut giydirmiş, sükut içinde idi.

Muhammed İkbal bu dizeleri boşuna yazmamıştı:

“Koş Mustafa Kemal koş! Atın çatlayana dek.
Bizi tedbir mat etti, sana tedbir ne gerek…”

TÜRK’ÜN BÜYÜK BAŞBUĞUNU KEDER, ÖZLEM, MİNNET VE GURURLA ANIYORUZ…

Teşekkür ederim.

#KetçaplıBrokoli