Geçmişe, Geçmişteki İnsanlara Özlem Duyanların Bir Günü

Herkes hayatının bir kısmında birileri üzerinden hayaller kurmuştur, çok sevmiştir, çok istemiştir, kurduğu hayali beraber yürüteceği insanı buldum demiştir.. Lakin hep söylenen fakat gönül'ün aldırış etmediği şey her aşk'ın bir sonu varmış...

Elimizde değildir bir anda olur bir gülüş,bir bakış, bir tutuş, ona ait olan herşey artık bizim gibidir bu benim dersin onun aldığı nefesi kendi nefesinle birleştirirsin biz olmayı öğrenirsin.

Geçmişe özlem duymak...

Evet bizler geçmişe özlem duyan insanlarız sırf bir kişi yüzünden koca geçmişimize özlem duyar aynı zaman da o geçmişi silmek bile isteriz...

Bizlerin bir günü nasıl geçer?

• Gündüzleri uyanırız ama uyanmak yataktan kalkmak çok zor gelir çok ağır gelir, nefes aldığımızı farkederız ama onu alıp vermek bile bize bir yük gibi gelir...


• Zaman zaman yediğimiz yemeğin tadını alırı belki ama genel'e bakarsak asla eskiden aldığımız o tadı alamayız...


• Ve en zorlarından biri de dışardaki insanlara iyi herşey yolunda gibi gözükmeye çalışırız. Çünkü biliyoruz ki derdimizi anlatsak bizi anlayacak kimse yok anlamaya çalışanlarda '-Boşver' deyip geçiştirecektir bunun da bize bir tesiri yok...


• Geceleri... Evet en zoruda bu olmalı geceleri müzikler, kitaplar, iki çift sohbet ve up uzun geçmek bilmeyen saatler... Geceleri kendimizi dinlediğimiz saatler aslında hem herkesten uzak hemde ona bir o kadar yakın olduğumuz saatler...


• Geçmişe özlem, geçmişte ki insan ya da insanlara özlem bizlerin bir deneyimi olarak kalıcak belki bizi güçlendircek ama ismail abi'nin de dediği gibi; "Ben güçlü olmak istemiyorum ki ben onu istiyorum"...

Geçmişinden kaçtıkça geleceğimizden uzaklaşıyoruz... Ve tüm bir geçmişi silmektense onunla yaşamayı zamanla öğreniyoruz...

Bundan sonrası için de sanırım şunu söylemeliyim; Madem geçmişi geri getiremiyoruz, o zaman onunla yaşamayı öğrenip aynı zamanda yeni bir hayat, yeni bir gelecek kurmak için çabalamalı en azından kendimiz için denemeliyiz... Bunu yapıcak güç hepimizde var yeter ki deneyelim...