Geçen Zaman, Hayaller, Eksiklikler

Bugün tam 6 yıl oldu sen beni bırakıp gideli. Oysa küçüktüm biraz, hem okuyordum ben daha.

Beklemiyordum gidişini bir anda oldu her şey.

Oysaki sanki hep yanımda olacaktın, beni bırakmayacaktın hiç. Ama öyle olmadı. Karlı bir Şubat sabahı 2010 yılı sen gittin. Ama yarım kalmış pek çok şey vardı daha, daha seninle yapacak bir sürü planımız vardı. Sen onca şeyi bana bırakarak, beni yanlız bırakarak gittin. Hoş öncesinde de çok yanımda olamamıştın gerçi. Ben hep sana hasrettim. Belki de gidişin o yüzden bu kadar ağır geldi bana.

6 yıl oldu. Nasıl geçtiğini farketmediğim ama sensiz zor geçen ortam 6 yıl.

Hayatımda pek çok şey oldu bu 6 yılda. Mesela mezun oldum okuldan hemde senin gidişinden hemen sonra az daha kalsaydın görecektin ama olmadı. Çok istediğim mesleğimi istediğim gibi yapamasamda. Şartlar, hayat zormuş öğrendim. Sonra biri sevdim, olmadı. Ama denemekten ve sevmekten vazgeçmedim hiç.

Sensiz daha da zor her şey. Hayaller de zor, hayat da zor. Sen gidince sanki hayata karşı olan tüm zırhlarımı kaybettim, korumasız kaldım, savunmasız. Sen tam 6 yıl önce karlı bir Şubat sabahı gittin ve ben eksik kaldım.

Oysa gerçekletirecek daha çok hayalimiz vardı

mesela Amerikayı gezecektik seninle, belki dünyayı dolaşacaktık. Şimdi ben sensiz ne yapıcam. Kim bunları yapacak benimle hem yapsa bile senin gibi olacak mı? Şimdi kim düğünümde dans edecek benimle. Hatta kimden isteyecekler, kim beni vermemek için uğraşacak, istemeyecek evlenmemi. Sonra kim bana öğütler verecek ihtiyacım olduğunda kim.

Çok sevdiğim bir arkadaşımın düğününden en çok canımın yandığı andı gelin ile baabsının dansını gördüğümde. Ben hiç yaşayamıycam çünkü. Tpkı bir genç kızın, genç bir kadının, kaç yaşına gelirse gelsin hep babasının küçük kızının yaşayamayacağı diğer şeyler gibi.

BABAM... SENİ ÇOK ÖZLEDİM....