Diğer

Senin Küçüğün Büyüdü Annem!

4 yıl önce bütün ailemi trafik kazasında kaybettim. Ben onları oturmuş beklerken telefon çaldı, açtım bana hastahaneye gelmemi söylediler. Teyzemi aradım, teyzem beni hastahaneye götürdü. Ben ne olduğunu daha anlamamıştım, teyzem



"Ufak bir kaza geçirmişler ama iyi olacaklar"



dedi. Bunu duyunca inandım, ailemin iyi olacağına inandım. Sonra hepsini birden kaybettiğimi öğrendim, Ben daha önce hiç bir yakınımı kaybetmemişken, tüm ailemi birden kaybettim. Daha 14 yaşındaydım. Annemi, babamı, kardeşimi, ablamı hepsini kaybettim. Diyorum ki; keşke bende onlarla olsaydım, şimdi ailemin yanında olurdum. Beni yalnız bıraktılar gittiler şimdi. o günden sonra teyzemlerde kaldım.


Senin küçüğün büyüdü Annem!


Kalktığımda annem beni kahvaltıya çağırarak uyandırmamıştı, teyzemlerin evinde kendimi yabancı gibi hissediyordum. Ne yapacağımı bilmiyordum. Teyzeme beni evime götürün dedim. Senin evin artık burası dedi, ben o günden sonra hiç gitmedim o eve. Ben ağlayınca teyzem bana



"Onları düşünme ve onlar için ağlama, onlar seni izliyorlar ve böyle görünce üzülüyorlar"



demişti ne zaman ağlayacak olsam bunu getirdim aklıma. Ailemin cenazesine gidiyordum her gün ama ağlamıyordum artık sadece oturup onları izliyordum. Hiç hareket etmiyorlardı ama ben öyle inanıyordum ve öyle düşünüyordum. Okula gidiyordum tek kelime etmiyordum. Eve geliyordum konuşmuyordum.



Yalnızlık tek kelime, söylenişi ne kadar kolay. Halbuki yaşanması o kadar zordur ki.



Annem bana hep "küçüğüm" derdi. Ben annemin küçüğüydüm, keşke hep öyle kalsaydım hiç büyümeseydim. İnsan ailesinin sesini unutur mu? Ben unuttum. Seslerini unuttum. Büyüdükçe olanları daha iyi anlamaya başladım, daha zorlaştı hayat benim için ben ölüm nedir bilmiyordum. Hiç bir yakınımı kaybetmemişken bütün ailemi birden kaybetmiştim.


Senin Küçüğün Büyüdü Annem!


Şimdi 18 yaşındayım bugün ailemi ziyaret ettim. aklıma annemin bana seslenişi geldi. Ve dedim ki senin küçüğün büyüdü annem. Ben anneme çok düşkündüm. Annem bana güçlü olmayı öğretmişti. Belki de bugüne kadar güçlü durabildiğim için geldim. Tek başıma bunu başarmıştım. Ben biliyorum çok büyük bir şeyi başardım, Kimsesiz ayakta durabildim.


Teyzem sağ olsun onların yokluğunu hissettirmemeye çalıştı bana ama işte ailem gibi olamaz tabi. Ama bende çok emeği var. Ben onlara hiç belli etmemeye çalışırdım. Hep teyzemin bana dediğini aklıma getirirdim, çoğu zaman ağlamama engel olurdu ama akşam olduğunda yorganı üzerime çekip ağlardım. O zaman aklım ermiyordu şimdi daha iyi anlıyorum kaybetmenin ne demek olduğunu...


Ben bu günleri çok zor yaşadım ve kaç yaşıma gelirsem geleyim hiç bir zaman geçmeyecek. Allah kimseye yaşatmasın...

Senin Küçüğün Büyüdü Annem!
Cevapla
Telefon Soruları İş Soruları Babalık Soruları