Tecavüze Uğradım ve Sustum

Bundan tam 12 sene önce 9 yaşındayken taciz edildim korktum, sustum ve aynı kişi tarafından tecavüze uğradım. Çocuktum, küçüktüm farkında değildim. Öğrendiğimde ise çok geç oldu. Korkumdan senelerce sustum. Geceleri başımı yastığa koyduğumda herkes uyuduğunda benim üstüme karanlığım çöküyordu. Ağlardım hiç durmadan karanlıkta kimse duymasın diye yastığa ağzımı kapardım. Duş alırdım sık sık.Etlerim kızarana canım acıyana kadar yıkardım kendimi.

Temizlenmek istiyordum geçsin istiyordum olmuyordu. Sustum yıllarca hala da susuyorum kimseye anlatmıyorum anlatamıyorum. Teyzemin oğlu kardeş diye büyüdüğüm insanın bunu bana yaptığını kimseye söyleyemiyorum. Sık sık karşılaşıyoruz ben ona abi diyorum. Kimseye belli etmemeye çabalıyorum susuyorum suçlu olduğumdan değil ailem için susuyorum.Ben tam 12 yıldır susuyorum, korkuyorum, üzülüyorum ve ağlıyorum.

Elimden birşey gelmiyor rabbime havale ediyorum.Benim acım geçmedi ama büyüdükçe azaldı kabuk bağladı. Yaralıyım. Hayata yaralıyım. 1-0 geride başladım. İntihar etmeyi düşündüm yapamadım. İyi ki de yapmadım. Ama azim ettim üniversiteyi kazandım. Dünya iyisi bir adamla sözlendim.Nasıl söylerim ya beni istemezse diye düşündüm durdum. Ama hala yürekli ve delikanlı adamlar varmış gördüm. Ve 12 senedir kimsenin bana dokunmasına izin vermedim. Erkekler bu kadar acımasız olmayın. Kıymayın bizlere. Hayallerimiz var umutlarımız var. Herkes benim kadar şanslı olmayabilir içine kapanabilir hayatı yıkılabilir.kadınlara karşı daha duyarlı olun bizler duygusal varlıklarız. Saygı gösterin bize dokunmayın yalvarıyorum!

Kendimi gizlesem mi diye düşündüm ama vazgeçtim yıllarca gizledim gizlendim bu kadar yeter! 12 yıldır ilk kez anlatıyorum ilk kez paylaşıyorum hala ağlıyorum ilk günki gibi.

Burdan anne babalara sesleniyorum çocuklarınıza susmamayı avaz avaz bağırmayı haykırmayı öğretin.