Bir gün yatağımdan kalktım ve dedim ki; galiba Allah yok...dememi beklemeyin..Bu bir süreç..
Yargılamayın..
Soracağınız en mantıklı sorular üzerine daha önce defalarca kez kafa yordum.O yüzden soruyla değil, yorumla gelirseniz daha yapıcı olur..
Gelin anlatayım..

Müslümanlık Yılları
Türkiye'de doğan her çocuk gibi, "Allah kaç tane" sorusuna verdiğim "bir" cevabının takdir görmesiyle başladı..
Okuma yazma öğrendim, elime sure kitapları tutuşturuldu.Bir hayli yüksek olan ezber gücümün temelinin atıldığı yıllar.O sureyi ezberlemeden futbol oynamaya gidilmeyecekti.Hassas noktamdan vuruluyordum, en kısa sürede sure ezberlenirdi.
Biraz daha akıl ermeye başlayınca komşunun oğlu namazla tanıştırdı.O yaşta bir çocuk için koyu Müslümandım.Tek Cuma kaçırınca ağlayan, 11 yaşında bir çocuk...Her çocuk gibi hayallerim vardı.Dualarla emellerime ulaşacağıma emindim.Namazımı kıldıktan sonra şartları sunuyordum:İsmini hatırlamadığım yan sınıftaki kızla tanışacaktım, büyüyünce futbolcu olacaktım, Beşiktaş şampiyon olacaktı, annemle babam uzun yaşayacaktı ve benden 3 yaş küçük lösemi hastası kardeşim iyileşecekti...
Hiçbir zaman çıkarcı bir anlayışa sahip olmadım, hamurumda yok.Lakin madem elimde dilek hakkı var, kullanırım.Kısa vadeli dilekler veto edilince ümidimi kaybetmedim.Her geçen zaman daha da ısınıyordum İslam'a.Sır Kapısı'nda babasına karşı gelen evlat kaza geçiriyordu, kediye eziyet eden adam gölde boğuluyordu.Daha da ikna edicisi, milyonlarca insan hep bir ağızdan "Allahu Ekber" diyordu..
Bunca kişi yanılıyor olamazdı ya?

Sorgulama
Liseye geçince öğle aralarında dışarı çıkışlar yasaklanmıştı.Dini inancıma olan bağım, öğlen arası okuldan kaçmak için atlanan duvarlara çok sürtmüş olmalı ki, gittikçe koptu.
Koptu derken, yalnızca eskisi kadar fanatik değildim.
Zaman içinde, yolunda gitmeyen durumlar olduğunu fark ettim.14 yaşındaki bir çocuk ne kadar mantıklı şekilde sorgulayabiliyorsa, o kadarını sorguladım..
- Yan apartmanda küçücük kız tecavüz edilerek öldürülmüştü.Allah neden buna izin veriyordu?Ben olayı görsem ve engelleyecek gücüm olsa engellerdim.O yaştaki bir kızın ölmesi için daha güzel bir bahane yaratamaz mıydı?Çok kızmıştım Allah'a..'Böyle sınav olmaz olsun'du..
- Peygamerin biri, oğlunu Allah'a kurban edecekti.Nasıl bir baba oğlunu kesebilirdi?Onu kendi içimde İslam'dan dışlamıştım.Din değil, uygulama yanlıştı.
- şu an hatırlayamadığım, o zamanlar dünyada kol gezen birçok kötülük dönüyordu ve cezasız kalıyordu.Her şeye gücü yeten Allah, bunlara seyirci kalamazdı.Kalmamalıydı.Ben Tanrı olsam engellerdim, siz?
- Neden bulmacada çıkan Güneş Tanrısı Ra yalan da, bizimki doğruydu?
- Sakarlık yapınca boy abdesti almamakla suçlanıyordum.Halbuki dünyanın en becerikli sporcuları "üçleme" yapıyordu.Boy abdestleri yok.Dünyanın en güçlü ülkeleri Hıristiyan.Acaba Hıristiyanlık mı doğru dindi?
- 3 büyük din arasında kalmışken, aslında diğer binlercesini reddettiğimi fark etmiştim."Ya onlar gerçekse" bile demedim.Belli ki insanlar Tanrı yaratmaya meyilliydi.
Liseye geçtiğimden beri inancım boşta duran telefon şarjı misali azalmaya başlamıştı.Sorgulamalar, inancımın şarjını internete bağlanmışçasına hızlı düşürdü..

İnancın Yok Olması
Lise 4'te dinle olan bağlılığıma oran vermek gerekirse, %10 diyebilirim..Girişte şüphem yoktu halbuki.
Bunu koz olarak kullanmıyordum.Moda deyimle "modaya uyup" inancımdan vazgeçmedim.Kızların marjinal erkeklere olan ilgisine hitap etmek için Ateistim demedim, zaten kimse de bilmiyordu.Çünkü biliyordum ki, Ateist olduğumu söylediğimde kız düşmeyecek, kafama taş düşecekti..
Üniversite döneminde kalan %10 da eriyip yok oldu..
Son Olarak
Değişimi çok uzun yıllar içerisinde geçirmiş, gerçekten fikrini her yönüyle tartış biri olarak söyleyebirim ki, insanlar inanmak ister.
Bu bir ihtiyaçtır.
Adı ne olursa olsun bir Tanrı olmalı.Yapılan haksızlıklar, işlenen onca suç ve trilyonlarca kötülük cezasız kalmamalı.Sevdiklerimizi öldükten sonra bir daha göremeyecek olmayı düşünmeyi neden isteyelim ki?Hayatını kaybedince, hiç yaşamamış gibi sonsuza dek yok olacağını bilmek asla "kolaya kaçmak" olamaz..
Keşke durum, 60-70 yıl ibadet edip, vaat edilen cennet bahçesinde sonsuza kadar takılmak kadar kolay olsa...
Richard Dawkins'in sözüyle yazıyı noktalıyorum..
Benim ya da diğer Ateistlerin din karşısında takındığı bu düşmanca tavır yalnızca kelimelerle sınırlıdır.Ben ilahiyat kaynaklı bir tartışma yüzünde hiçbir yere bomba atmayacağım, kimsenin kafasını kesmeyeceğim, kimseye taş fırlatmayacağım, kimseyi çarmıha gerip yakmayacağım ya da gökdelenlere uçakla çarpmayacağım..
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar