"Yangın Var!" Paniğinde Önce Canan Sonra Can

Geçen gün yazdığım Bencemde demiştim ya 6 yeğenimden dolayı anne yarısı olduğum için 3 tane çocuğum var sayılır, diye. Dün yaşadığım kötü bir olayda gerçekten teyze olmanın anne olmaktan farklı olmadığını anladım.

Kendimden önce onları düşündüm.

Dün akşam iftar vaktine yakın apartmanımızda yangın çıktı. Evde 3 yeğenim, annem, babam ve ben vardık. Birden evin içine dolan duman ve koku ile acaba evde bir yerde yangın mı çıktı diye her tarafa koşup baktık. Sonradan dışarıdan gelen bağırışlardan alt katımızın yandığını öğrendik. Dumandan etkilenmesinler diye hemen çocukları balkona çıkardım.

Olay anında soğuk kanlı kalabilmek.

Yangını öğrendiğimiz anda elektrik şalterini indirip, doğal gaz vanasını kapattım. Çocuklar 6, 3 ve 1.5 yaşındalar. Babam ve annem belinden rahatsız, 1 kilo su bile kaldıramazlar. Herkes yangın merdiveninden inmeye başladığında ben, "Allah'ım bu 3 çocuğu aşağıya nasıl indireceğim?" diye korkuyla karışık panik yaşadım. Evin içerisi hızla duman doluyordu. Hemen ufak bir çantaya çocukların ve bizim acil ihtiyaç duyacağımız şeyleri koydum ve hemen onların yanına gittim. Çocuklar korkudan ağlıyordu ama ben onlara korktuğumu hissettirmedim ve onları sakinleştirdim.

Komşular zor günde belli oluyor.

Ben bu korkuları yaşarken komşumuzu yangın merdiveninde gördüm ve seslenip en küçük yeğenimi ona verdim. Sonra annemi merdivene çıkarttık. Çocuklardan büyüğünü ben aldım, en küçüğünü de babam kucakladı. 1 kilo bile kaldırsa beli ağrıyan adam 3 yaşındaki çocuğu kucakladı ve yangın merdiveninden 8 kat indirdi. Merdivenden inerken elimi tutan yeğenimin 2 kere ayağı kaydı ve daha çok korkmaya başladı. Yangın merdiveninin sonunda nereden geldiğini anlamadığım bir genç çocukları kucakladı ve aşağıya indirdi, yoksa oradan benim indirmem imkansızdı.

Velhasıl kelam Allah kimseye bu korkuları yaşatmasın.

Sağlıkla ve Sevgiyle kalın.

#Jassmenn