Ebeveynler kardeş çatışmalarında nasıl bir tutum sergilemeli?

• Adaletli olmalı.

Her çocuğuna da aynı şekilde davranmalı. Olayı ilk duyduğu ya da gördüğü an kimin haklı, kimin haksız olduğuna karar vermemeli. Önce dinlemeyi bilmeli.

• Saygılı ve sabırlı davranmalı.

İki çocuktan da tartışmanın detaylarını ve bakış açılarını öğrenmeli. Onlar konuşurken sözünü kesmeden, saygıyla dinlemeli. Bu noktada tarafsız kalabilmek çok önemli.

• Çocuklarına hafif bir ceza vermeli.

Onların fiziksel, ruhsal sağlığını tehdit etmeyecek yani onları yaralamayacak ama yaptıklarından pişman edecek bir ceza verilmeli. Böylece tekrar benzeri bir olay yaşayacakları zaman aldıkları cezayı hatırlayıp birbirlerini durduracaklar.

Bu ceza iki gün boyunca sevdiği atıştırmalıkları yememek ya da telefondan uzak durmak olabilir. Tabi bunlar çocuğun yaşına ve sevdiği şeylere de bağlı.

• Tartışma sonunda barışmalarını sağlamalı.

İki kardeşinde aslında birbirini incitmek istemediği, sadece boş yere inatlaştığını açıklaması istenmeli. Sözlü olarak özür dilemeli ve sarılarak iş tatlıya bağlanmalı. Böylece her kardeş kavgasının sonunda tekrar bir araya geleceklerini ve birbirlerinden kolay kolay kopmayacaklarını anlar çocuklar.

Ama yazdığım adımlardan en önemlisi, adaletli olunması. Çünkü bir kardeşe diğerinden daha çok anlayış gösterildiği an çocuk sadece kardeşine değil, anne/babasına da küser. Böyle zamanlarda çocuğun gönlünü almak da pek kolay olmuyor tabi ๑

Ben bu çatışmalarda büyük kardeşin genelde aileleler tarafından bastırıldığını gözlemliyorum.
"Sen büyüksün sus, sen büyüksün ver.. " gibi "Sen büyüksün" ile başlayan cümleler duyuyorum. Halbuki çocukların arasında uçuk bir yaş farklı yoksa büyük kardeş de genelde aslında büyük olmuyor.. Çok yanlış bir yol sürekli büyük kardeşi susturup küçüğün huyuna gidilmesi. Büyük kardeşe nasıl ki büyük olduğu sürekli telkin ediliyorsa küçük kardeşe de küçük olduğu hatirlatilmali ve abi ya da abla misyonunda olan büyük çocuğun da henüz bir çocuk olduğu detayı unutulmamalıdır.
Aileler bu konuda ciddi manada adaletli davranmalılar. Sen büyüksün sus, sen küçüksün otur demek yerine gerçekten haklı ve haksız ayrımı yapmalı ve buna göre bir tavır sergilememliler.

Hiçbir zaman saygı çerçevesinde çıkmaması lazım daha sonra adaletli olmadı hiçbir zaman diğer bir çocuğu başka bir çocuğundan daha yüksekte tutmamalı kısacası aslında bu iş tamamen anne ya da baba da bitiyor anne veya baba çocuklar aslında bir birinde aynı olduğunu eşit olduğunu gösterse çocukların arasında herhangi bir çatışma çıkacağını bu konuda asla ama asla zannetmiyorum