Sabır etmek; aktif öfkeyi bastırmak pasif hale getirmek çabasıdır. Ebeveyn bunu yaptığında çocuğun anlayacağı bir biçimde çocuğu tehdit eder aslında farkında bile olmadan. Çünkü olan öfkeyi bastırmaya çalışırken sese bakışa mutlaka yansır bu durum.
Bence; çocuğa sabır etmek değil geniş bir biçimde eşlik etmek gerekir. Eşlik ederken zaten çocuğun duygusal ihtiyaçlarının yanı sıra kişisel gelişim ihtiyaçlarını da gidererek ortada sabır edilecek bir şey de bırakmayacağımızı düşünüyorum.
Bu bağlamda; Sen çocuğuna sabır mı ediyorsun yoksa sakin bir biçimde eşlik mi ediyorsun?
Çocuğuna sabır mı ediyorsun, sakinlik içinde eşlik mi ediyorsun?
Çocuklara çok sabredebilen birisi değilim. Aslında çok böyle ölüp bitecek kadar çocuk sevende birisi değilim. Ama kendi çocuğum olduğu zaman artık yapma kararını insan verdikten sonra, mecburen sabrediyor. Yani sabretmeli çünkü çocuk sabır işi kesinlikle.
Ben çok severim yeterki olsun yeterki böyle dünyaya gelsin sağ salim hiç önemli değil cinsiyeti filan ister kız olsun erkek olsun ben severek bakarım büyütürüm hiçbir zaman onu kendime bir iş olarak görme çok efendi kendini istediğini bilen akıllı bir çocuk büyütürsün önemli olan çünkü hissettirmek aslında o çocuğa tahammül etmem böyle bir şey mümkün değil böyle bir kerede kullanmam severek bakarım