Bebek bakımı sizin gözünüzü korkutur mu?

Zaman o kadar çabuk geçiyor ki , sanki devamlı böyle olacağız , hiç büyümeyecek düşüncesi oluyor. Oysa öyle kalmıyor ki... kucağında belli süre taşıyorsun, belli bir süre onunla sabah ediyorsun, gün geçtikçe yemek çeşidi bile değişiyor, ağlamaları, gülmeleri, bunları terapi şeklinde görmek lazım. Yalan olan bu dünyayı unutturuyor. Takii büyüyene kadar...

O yüzden derim ki ben "zaman süreçtir, süreç olan zamanı yaşıyoruz".

Bu kadar kaygıya gerek yok.

Hayır, insanlar ile uğraşmaktan daha kolay. İstek ve ihtiyaçları sınırlı ve her şeyden önce ne istediklerini biliyorlar.
Banyosunu yaptır, karnını doyur, altını temizle, biraz oynayıp eğlendir ve bolca sevgi göster, uykusu gelince de uyut.
Sevgi görüp karşılığında ihanet vermeyen tek varlıklar bebekler. Hayvanlara dahi bugün sevgi gösterir karnını doyurursun, yarın yemeğini başkası verince ona gider ve sevgine ihanet eder. Ama bebekler öyle değil. Sevgi görmediği, güvenmediği insanın yüzüne bile gülmezler.
En önemlisi de nasıl yetiştirirsen, ne öğretirsen öyle büyürler.

Altına yapıyor bunlar, nasıl korkutmasın..