Yeni doğum yapmış anneler ne zaman işe dönmeli sizce?

Mümkün oldugunca dönmemeli. Calisan anneyle buyumus bir evlat olarak soyluyorum. O boslugu cok hissettim. Diger anneler cocuklariyla ilgilenirdi, okuldan sonra almaya gelirlerdi. Benim annem çalışıyor diye gelemezdi.

Tek başıma yuruyerek eve giderdim. Kapiyi çalsam evde acacak kimse yoktu. Diger cocuklarin kapisini anneleri açardı. Ben ise anahtarla eve girerdim. Evde kimse yok. Buz gibi bir ev. Anne yok, baba yok, evde ses yok.

Yani çalışmak icin bu kadar acele etmenize gerek yok anneler. Hadi gecim derdini falan anlayabilirim bir nebze ama cocugu doğurup, kariyer, meslek pesinde koşan kadinlar bana cok dogru gelmiyor.

Bende calisiyorum ama cocugum oldugunda dusunmeden işi bırakırım. Esimin kazanci yettigi kadar geçiniriz. Gerekirse eşim gitsin iki iş yapsin, kadinlarin ev gecindirme gibi bir sorumluluklari yok zaten ama bir evlat annesinden erken sekilde ayrılmasın.

Yani anneme bu konuda kızgınım açıkçası. Bir kiz cocugu olarak belki daha cok ihtiyacim vardi anneme, ilgisine, varlığına. Iki kurus fazla para kazanacagim diye gerek olmadigini düşünüyorum.

Bu durumdan dolayi calisan kadinlarin evlatlari cokta erken olgunlasiyorlar. Daha kucucuk yaşımda ortaligi toplar, kendime bir seyler hazirlardim. Yani bir cocuk cocuklugunu yasamali. O ekmek arasi cikolatayi bile annenin hazirlayip sana getirmesi bile cok buyuk ödül gibi geliyor simdi animsiyorum da.

Bunlari yasadigimdan dolayi anne oldugumda calismayi dusunmuyorum. Bu okul oncesi cagina kadar mi olur daha da mi ileri olur bilmiyorum ama kendi dusuncelerimi ve yasadiklarimi cocuguma yasatmak istemiyorum.

O yüzden bu konuda aceleci olmaniza gerek yok. Ve ne yazik ki artik babalar, anne olmus kadına ne zaman calisacaksin gibi igrenc bir soru bile yoneltebiliyorlar. Kadinlar olarak, erkeklerin boyle g*tunu de cok kaldirdiniz kusura bakmayin ama. Ev geçindirme, cocuguna maddi olarak bakma işlerini bile sorumlulugunda gormuyorlar artik sayenizde.

El kadar, anneye ihtiyaci olan bebegi bile gözleri görmüyor. Duzenleri bozulacak, kendilerine cok yuk binecek diye ödleri kopar hale geldiler. Allah hayirli biriyle evlenmeyi nasip etsin. Ilk onceligim zaten cocuk olunca çalışmama istegimi kabul eden birini bulmak.

Kişisel tercih ama benim görüşüm çocuğun hayalini kurmayan, ona vakit ayırmaya hazır olmayan çocuk sahibi olmamalı. Bebeğin anne ve babayla sağlıklı bağ kurabilmesi için psikolojik açıdan üç dört yaşına kadar ailesiyle olmalı. Kreş ondan sonra uygundur. Aynı şekilde kardeş için de dört yaş en sağlıklısı.

Yani anne üç yıl boyunca çocuğuna tam günlü kendisi bakmalı. Ayrıca kreşte ne kadar düzgün çalışanlar olsa da kimse anne/baba reflekslerine sahip değildir ve aynı şefkatle bakmaz. Sonuçta bir sürü çocuğa bakılıyor orada. Bu yüzden çocuk konuşabilecek yaşta kreşe verilmeli.

Anne o üç yılda çocuğu açık kreşlere yani ebeveynlerin de katıldığı yerlere götürebilir, kurslara, etkinliklere katılmaları, yaşıtlarıyla vakit geçirmesi gelişimi açısından önemlidir.

Ya çalışmasa daha iyi aslında Okula başlatana kadar çocuğunuzla vakit geçirin onun en guzel anlarında yanında olun ama eger çalışmak zorundaysanız ilk 6 ay sütten ne zaman kesilirse o zaman başlayın🙂