Evlat sahibi olmak hayatta yaptığım en doğru şey oldu. Evet büyütmek çok zor. Uykusuz geceleri, hastalıkları, olsada dünyanın en güzel mutluluğu onlar. Ben ilk anneliğimi yirmi yaşında tattım. Tecrübesizdim. İmkanları dar bir yerde yaşıyorduk. Başımda bir büyük yoktu. Ama buna rağmen herşey çok güzeldi.
Bebek bakmaya ne var yaa aman ne olabilir sanki diyerek anne oldum. Tam pandemi dönemine denk gelen bir doğumum oldu ve yanımda destek olacak kimsem yoktu haliyle. Söylediğim her şeye pişman oldum. Bebek bakmaya ne mi var? Uykusuz geceler. Yemek yiyememek/soğuk yemek zorunda kalmak. Gaz problemleri. Sürekli bir çığlık ve ağlama sesi. Çok zor zamanlardı ama artık öğrendim, gözüm Korkmaz.
Bebeğin bakımını yapmak, beslemek zor şeyler değil. Bunları içinde biraz sevgi bulunan her insanın yapabileceğini düşünüyorum. Zor olan dünyaya getirdiginiz o bebeğin yaşadığı sorunlarla, zorluklarla mücadele edebilmek. O sırada güçlü, sağlam durabilmek. Bu cesareti bir kez gösterdim ikincisi için delirmem gerekiyor. :)
Ben çoçuk yaşta bebek bakmaya başladım bu yüzden gözüm korkmaz hatta aksine hoşuma gider bebekleri ve çocukları çok severim aram iyidir zaten. Kaldı ki bana göre bebek bakmaktan gözü korkan hiç bir sorumluluk alamaz hiç bir sorumluluğun üstesinden gelemez.
Benim 1 kizim var atipik otistik ayrica omurgasinda sıkıntı olduğu için 18 e kadar 4 5 kere ameliyat olacak 2. ci ameliyati icin hastaneden haber bekliyoruz ve kizim 7 yaşına girecek temmuzda onu buyuturken yasadiklarim gozumun önüne geldiğinden ve 2. ci bi çocuğu esimin hak etmediğini düşündüğümden tövbe ettim ve hamile kalmaktan dehşet korkuyorum Allah bana nasip etmesin aratmasin da
Amanın ne tatlı şeyler bebek buyutmekten hiç ama Hiç korkmam hatta yetimhaneden bir tane kız çocugu bile dusunuyorum benimde oğlum var çok guzel buyuttum işlerimi halledersem bir kız çocuğu çok istıyorum bakarım buyuk bir zevkle arada gıderim çocuklara aglayarak dönerim
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Çocuk bakmanın nesi zor olarak görülüyor anlamıyorum. Kardeşimle yaş farkım çoktu ben büyüttüm keza yeğenlerimide öyle, bir zorluk görmedim. Çocuk ne yapabilirki size🧐. Zorluğu olsa insanlar ikincisini sonra üçüncüsünü neden yapsın. Özellikle anne-baba olarak herkes yapması gerekeni yapsa, sorumluluklar bölüşülse aşırı kolay.
Kesinlikle zor ve tek başına bakan için depresyon sebebi bu zamanda. Arkadaşlarımdan görüyorum çocuk delisi olan bile depresyona girdi. Misafirlikte 10 dk sevmek ve huysuzluk edince annesine veren biri olarak benim bile gözüm korkuyor.
1 kız çocuğu büyüttüm, boku bile şirindi. Hiç bir zorluğu yok. İki ebeveynlerinde üzerine düşeni yapmalı. Yıllarca korkutup gözümüzde büyütmeselerdi 32 yaşında değil daha 28 yaşında filan çocuk yapardım.
Hayır bana çok zor gelmiyor tabi insanın sabrına ve iradesine de bağlı bir şey hatta ben evlenince dördüz doğurmayı bile düşünüyorum bence çok da zor değil tabi bunu anneler daha iyi bilir ama ben 1 yeğenime 2 de kuzenime baktım küçüklükten beri bakarım bu yüzden de aslında gözüm korkmuyor ve bebekleri çocukları çok severim özellikle bebekleri koynumda uyutmaya bayılırım
Peki onları büyütürken aileden destek aldınızmı destek almak çok önemli ben desteksizim o yüzden çok zor asla ara veremiyorum desteğim olsaydı kardeşi olsun isterdim annem babam vefat etti eşimin ailesi uzak Allah yardım etsin