Yaşım 30 oldu, kimseyle sevgili olmadım. Karşı cinsten umudumu kesmeli miyim?

Bu yazdiklarim gercek troll degil ve evet tek derdimde bu değil ama derdimi paylaşıyorum yazdikca belki hafifler veya burdaki insanlarin iki cümlesiyle kendimi kandiririm diye.
Ben eskiden çok sevgilim olur/evlenirim diye hayal kurardim girdigim veya takildigim her yerde mutlaka birine gözüme kestirir ona aşık olur gece onunla kendimi hayal eder öyle mutlu olurdum. Yanima hoş bir erkek gelse aşırı heycanlanir içim içimi yer ve acaba bakiyor mu vs. diye merak ederdim buda tabi bi mutluluk sebebi oluyordu. Benim hic hayatimda sevgilim olmadi sevgililik niyetiyle yaklasan olmadi hic benimle konusan dahi olmadi. Zaman gectikce anladim ya cok cirkinim ya da cok tipsiz ya da cok aptal her ne olursa olsun ben yetersizdim ve bu yüzden kimse istemedi beni. Artik hoş bir adamla konussam bile arkadasca yaklasiyorum cünkü biliyorum bana o gözle bakmiyor veya kimseye asik olmuyorum kalbim falan atmiyor herkes boş geliyor bana erkek kadin fark etmiyor artik. "Sevme" olgusunu kaybettim kimseyi sevmek bile isteyemiyorum içimden gelmiyor. Cinsellik zaten yasamiyorum ama derseniz ki kendinide mi tatmin etmiyorsun yemin ederim kendim için bile bir şey yapasim gelmiyor. Eskiden sürekli canim isterdi ama şimdi belki 3 4 ayda bir kere belki o da aklima gelirse veya bi yerden tahrik olursam zar zor. Bu hayat beni böyle köreltti. Yaş araligim dogru değil bu arada yasimda geçiyor 30 yasindayim.
Yaşım 30 oldu, kimseyle sevgili olmadım. Karşı cinsten umudumu kesmeli miyim?
Cevapla