Gecmişte hata yapmış bir kız olarak pis mi oldum, düzgün bir erkek benimle evlenmek istemez mi?

Çocukken yurt dışına taşındık ailemle, hiç arkadaşım olmadı, okullarda hep sorun yaşadım, notlarım çok iyiydi ilk zamanlar, sonrasında notlarım düştü, yalnızlaştım, depresifleştim. 12 yaşlarında aşk peşine düştüm, platonik aşklarım oldu. 14 yaşında imana geldim, kapandım, namaz kıldım, Kur'an okudum, ilmimi arttırdım. 16 yaşında açıldım, hayatı sorguladım, intihar girişimim oldu, tımarhanede kaldım dört ay, daha sonrasında sevgili yaptım, ilk sevgilim oldu, uzak mesafe, kandırıldım, birçok yalan söyledi, zor şeyler yaşadım. 17 yaşında bir tane daha sevgilim oldu, ilk birlikteliğimi onunla yaşadım. Ailemle aram bozuldu, aylarda yetimhanede kaldım, onlarla konuşmadım, demediğimi bırakmadım. Sonra aldatıldığımı öğrendim. Ailemin yanına döndüm. Benim hakkımda iftiralar anlattılar. Şimdi 18 yaşındayım. Düzgün aile çocuğu Kürt bir adamla tanıştım. Hiç nasihat etmedi ama duruşu yetti. Ben kendime çeki düzen verdim. Aileye saygıyı, namusu, onuru öğrendim, ağır başlılığı öğrendim. Ama o nişandan döndü. El değmemiş kız istiyordu sanırım. Kısacası çok fazla şey yaşadım, çok hata yaptım, ailemi kötü bildim. Okulumda başarısız oldum. Melek sandıklarım şeytan çıktı. Ve ben artık pis mi oldum, benimle düzgün bir adam evlenmek istemez mi? Aslında çok iyi niyetli, merhametli, hep doğruyu arayan birisiyim. Hep sevilmek istedim, hep saftım. Ama hep hata yaptım. Çok pişmanım, niye hep hata yapıyorum ben, niye böyleyim, ben kimim.