Eşcinseller kendilerinin ne olduğunu tam olarak anlatmadan toplum eşcinselleri kabullenir mi?

Açık konuşacağım umarım lgbtliler tarafından linçmem, düşünce özgürlüğü diye bir şey var sonuçta, saygı çerçevesinde olmak koşulu ile tabii ki. Ben saygı duyuyorum fakat desteklemiyorum bu durumu. Eşcinsel olan kişilerin geçmişlerinde bir tramva yaşadıklarını düşünüyorum, tramva yaşamayanlarında hormonel bir bozukluktan dolayı meydana geldiğini düşünüyorum. İlk nedeni spesifikleştirecek olursam eğer, mesela geçmişinde ikili ilişkiler adına yani aşk anlamında çok yara almış bir insan ciddi bir yaradan bahsediyorum minik ayrılık nedenleri değil ve bir kişiden de değil bir çok kişiden dolayı kalbi kırılmış ise, kendi hemcinslerine yönelim olmaya başlıyor. Zaten herkes aynı, hepsi üzüyor psikolojisine bürünüyorlar çünkü. Buna ek olarak, ailevi yapıdan da oluşabiliyor. Mesela, baba veya anne figürü ciddi psikolojik sorunları var ise veya şiddete yönelimli kişiler ise, çocuk onu beynine bir şekilde kodluyor ve kız çocuk ise, babam, anneme şiddet uyguluyor, düşüncesinde olduğundan erkeklere karşı bir soğuma ve nefret duygusundan dolayı yönelim oluşuyor. Bir de yan çarı olarak, ergenlikte kimlik arayışı sonucu ortaya çıkan, özentilikten, marjinal olma çabasından kaynaklanan bir yönelim ve özen söz konusudur. Bunlar psikolojik destek ile zamanla geçebilir, yaş ilerledikçe tecrübeler edinince her şey rayına oturur. Hormonel bozukluktan kaynaklanıyorsa da, genellikle doğuştan da gözlenebiliyor. Bunun da tedavi yolu var fakat meşakkatli bir süreç. İlaçlar, psikolojik destekler, rehabilitasyonlar vesaire.. Soruya gelecek olursam, eşcinseller insanlar tarafından çok linçleniyor, şiddete uğruyorlar. Haklı olarak da, olduklarını gizliyor çoğu, gizlemeyenler de sokaklarda protestoya çıkıyorlar ve halk karşı çıkınca onlarda tepkisel bir dil kullanınca kaos meydana geliyor. Bir raddeden sonra onlarda topluma kendini kabul ettirme çabasından vazgeçiyor.