hayatımda hep sorunlara sebebiyet verdi 9 yaşımdan beri aşırı cinsel isteklere sahibim gerçekten istemsiz oluyordu ve bugüne kadar çok özgüvenli biri olmadım 16 yaşıma geldiğimde ilk kez erkek arkadaşım olmuştu ve benim bitmek bilmeyen istekli oluşum tabikide karşıdaki kişi atılmadan önce benim yakınlaşmama sebep oldu birde o zamanlar kızlığımın olmadığını düşünüyordum büyük bir bisiklete bindiğimde alttan kan gelmişti belki klasik diyeceksiniz bilemem ama cidden olmadığına emindim neyse ilk erkek arkadaşımla elleşmelere kadar yakınlaştım ve kızlık konusunu söyleyince benim olduğumu düşündüğünden beni terketmişti ilkler unutulmaz tabi cinsellik bir yerde dursun çok seviyordum ama mecbur hayat devam ediyordu aradan zaman geçti biriyle buluştum sosyal medyadan tanıştığım biriydi ilk önce eve gitmeye karşı çıktım dedi işde bana güven vs sonra gittim yani haliyle yakınlaştı evde yakınlaştı falan ben zaten azgın biriyim çok çabuk kapıldım üstelik kızlığımın olmadığını falan söylemiştim ve gerçek ilişkiyi o kadar merak ediyordum ki yaptım yani ama sonrasında karşımdaki kişi beni tanımadığını söyleyip hayatından çıkardı evet çok pişmanlık duydum zamanı geriye alamam ve dedim ki bidaha yakınlaşma olmasın özelimi anlatmayım bu gerçekten insanda ayrı bir stres yaratıyor kimseye layık değilim vs vs düşünceler boşluğunda psikolojimin içine biraz daha ettim sonra bir sevgili daha yaptım cidden cinsel dürtü için değil biraz olsun sevilmek istiyordum onla yakınlaşsamda fazla ileriye gitmiyordum ama sonrasında aldattım gerçekten sadece cinsel dürtüm yüzünden karşı koyamıyorum belki bunu okuduğunuzda iğrenç ötesi biri olduğumu söyleyeceksiniz bilmiyorum sonrasında aldattığımı söyledim ironik kısmı oda beni aldatıyormuş tencere kapak oldu işde ayrıldık onlada onun aldattığını öğrenince açıkcası vicdan azabından kurtuldum yinede iğrenç bir hata yaptığım gerçeği değişmedi erkeklerden uzak kalmaya çalıştım çünkü sürekli birileriyle yakınlaşmak ve sonunda terkedilmek üzülüyordum sadece ben cinsel açlığım kadar duygusal olarakta aç bir insanım hani 17 yaşlarım hala ve herşeyden iğrendiğim zamanlar birisi yazdı ve aniden konuşmaya başladık 24 yaşındaydı ve yaşadıklarımı anlattım ve dediki ben seni olduğun gibi severim açıkcası karşıdaki kişiyi sevecek kadar tanımıyorken yine bir ilişki daha başlamış oldu ve yattık evet zevk veriyordu bir yanda ama zevk bitti aşk bitti karşımdaki kişiyle anlaşamıyorum düşünce yapısı bana uymuyordu ve cinsel olarak ilgilendiği kadar duygusal açıdan ilgilenmiyordu ve sonunda herşey tak etti ve hep terkedilen ben ayrıldım her gün sayısız masttürbasyonlar pişmanlıklar günden güne çekilmez hale geldi ben artık cidden bu hallerime dayanamıyorum kimseyle olmadan cinsel isteklerime en azından sınır koymak istiyorum yaşlarında psikolojimin yerinde olduğunu düşünmüyorum kendimi düzeltmem gerektiğinin farkındayım ama engel olamıyorum
Arkadaşım evet zor bir durum fakat sen yine de güçlü olmaya çalış çünkü senin doğan gereği zaten güçlüsün. Melankolik durumdan çıkar kendini. Evet cinsel dürtülerin fazla olabilir ama bu senin suçun değil. Sadece bak aldatmaya olayına girme derim. Onu yapma. Onun dışında sen daha çok aşka sevgiye açlık duyuyorsun. Bununda anlıyorum fakat henüz daha çok gençsin. Bence aceleci olma. Cinselliğini bastirabileceğin bir partner ile de sevgi konularına girme. Çünkü onlarda cinselliğini bastırmak istiyorlar. Genelde aşk ile başlamayan her ilişki bu yönde ilerler zaten. Yani ne istediğini bil, ona göre hareket et ve fazlasını bekleme.
sorun çok uzun. ama nemfomani konusunda konuşabiliriz. nete güvenmeyin. bazı sahtekarlar tedavi ediyoruz diyor ama amaçları başka.
beni takibe al. konu basit değil. uzun bir sohbet olacak. yaşadığın yere göre kurumsal hastanelerden önerilerde bulunacağım. bu her yerde herkes tarafından tedavi edilmşyor. yazarsan görüşürüz. mesajım açıktır.
bu bir hastalik derecesindeyse önce bir psikolog ile gorusmelisin yani herhanvi bir tavsiye öneri uzman olmayan bir kisi sozu hayatini dahada zindan edebilir
1
2 Yorumla
Soran
+1 yıl
Psikologlara güvenmiyorum iyi bir pskolog ona da para yok ve resit olmadığımdan dolayı ailem dahilinde olması lazım ki bu benim için daha büyük sorunlar falan
Kime nasıl davranıcağımı bilmiyorum öyle çıkmazda hissediyorum kendimi bu kadar iğrenç bir insanken kim beni gerçek anlamda tanıdıktan sonra sevdiğini söyleyecek ben dış görünüş olsun başarı olsun insanlara davranışım olsun her yönden her şekilde eksiğim ve çok yorgunum ben kimim neyim artık hiçbişey umrumda değil ben iğrencim
Doğru zaman ve doğru kişiyi bulana kadar devam, bu hastalık diil bu ruhunun ve bedeninin ihtiyacı olan bişey, pişmanlık duyulacak bişey yok, olgunlaştıkça zaten düzene girecek herşey
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Bu senin ki bir hastalık değil ayrıca tabiki birileriyle birlikte olmuş olabilirsin gayet normal bu seni de iğrençmiş yapmaz. Sadece bundan sonra madem bu olanlar snei üzdü hayatına girecek erkeği seçerken seni cinsel anlamda sevgi anlamında her anlamda doyuracak biri olmasına dikkat edeceksin bir de tabi bu insan vefalı olmalı değeri unutamamalı. Bende benzer bir ilk ergenliğe girdiğimde böyleydim çünkü anlıyrm snei gayet.
Evet çok oluyor kendimi çok enerjik mutlu hissediyordum bir ara bu arada canım hiç bir şey yapmak istemiyor o yataktan akşama kadar kalkıyorsam tuvalet yemek için kalkıyorm onun dışında pek bişey yapasım gelmiyor zaten arkadaşım falan da yok öyle
En İyi Cevaplar