Panromantik-Aseksüel bir bireyin hayatı, yaşadıkları

Panromantik-aseksüellik gurur bayrağı

Tamamen gerçek ve yaşadığım bir durumdur.Bir gazateci edasıyla yazacağım,aklınızdaki sorulara cevap oluşması açısından röportaj dili kullandım.Bir başkasının hikayesi değildir...Kendi hikayem.! Profilimdeki yaşım gerçeği yansıtmamaktadır , daha büyüğüm bunu belirtmek isterim !

Aseksüellik nedir ? Sonradan mı olunur,doğuştan mıdır?

Aseksüellik;Geçici bir travma sonucu veya doğauştan gelen ; cinselliğe karşı soğukluk,cinsellikten tiksinme,cinselliği gereksiz bulma durumudur.Bir tercih değil,cinsel yönelimdir.Daha ileri safhalarında bir birey kendi vücuduna bir başkasının dokunmasından bile tiksinir,rahatsız olabilir.

Nikola Tesla'nın bir ileri safha aseksüel olduğu söylenmektedir.Bir hastalık değildir,genel itibariyle doğuştan gelen bir durumdur.

Panromantiklik nedir ?

Panromantiklik ; Her cinsten bireye karşı(kız,erkek,gay,lezbiyen)duyulabilen sadece romantiklik,duygusallık barındıran bir çekimdir.Cinsellik barındırmaz.

Eşcinsellikten farkı budur.Eşcinseller hemcinslerine karşı cinsel ve duygusal çekim hissederler ama panromantik bir birey sadece aşk ve duygusal bir çekim hisseder.

Sen nasıl farkına vardın ?

İşin acı kısımları burada başlıyor maalesef.

Yaklaşık 15-16 yaşlarımda farkına vardım.O yaşlarda malumdur ki birçok genç kız veya genç erkek cinselliğe meraklı oluyorlar,hormonsal bir durum neticesinde.

Ben ise o yaşlarda daha çok kitap okur,yabancı dil öğrenmeye çalışır,gitar kurslarına gider,boks eğitimi alırdım.genelde kendimi geliştirmek için uğraşırdım.Arkadaşlarım sürekli cinsellikle ilgili konular konusurken ben sadece dinlerdim hatta çoğu zaman içimden şarkı mırıldanır,dinlemezdim bile.Aşırı tepki gösterdiğim zamanlar da olmuştu,çünkü rahatsız oluyordum böyle iğrenç şeylerden bahsetmelerinden.

Birgün arkadaşlarımla toplanıp ders çalışacaktık ve bir arkadaşım da o dönem yeni bir bilgisayar almıştı.Ödevlerinin çoğunu oradan yapıyordu,bizede yardımcı olurdu ara sıra.Biz gittik oturduk derslerimizi yapmaya başlamıştık ki grubumuzda iki kız arkadaş bilgisayarın başında bir şeylerle uğraşıyorlardı.Açıkçası merakımı cezbetmediğinden olsa gerek ne sordum,ne de gidip bakma ihtiyacı hissettim.

Sonra beni ve yanımda ders çalışan arkadaşımı da çağırdılar.Bir baktık ki ekranda p*rno açık ve izliyorlar..Ki o güne kadar sadece ders kitaplarında görmüştüm karşı cinsin cinsel organını..Dediğim gibi ben hiç ama hiiç meraklı olmamıştım bu konularda..Neyse abartısız söylüyorum,daha 1-2 sahne görür görmez tuvalete koştum ve kusma dürtüsü gelmişti.Öyle iğrenç bir an'dı ki...Arkadaşlarımda durumun şaşkınlığından anlayamadılar bile ne oldugunu.

Ben de anlayamamıştım..Evimizde henüz bilgisayarın olmadıgı dönemlerdi.Ben de ödevlerim için yukarıda bahsi geçen arkadaşa giderdim o p*rno vakası olana kadar.Ne arkadaşımın o bilgisayarını görmek,ne de arkadaşımın suratını görmek istiyordum..Haliyle soğukluk neticesinde o arkadaşımla ipleri tamamen koparmıştık.

Aseksüel'dim...

Bu olayların neticesinde,bu durumu araştırmaya koyulmuştum.tabii ki yalnızdım,kimse beni anlamıyordu zaten kimseye de anlatmamıştım.Elime geçen tüm kitapları,ansiklopedileri kurcalıyordum ama daha ne arayacağımı bilmediğimden hep sonuç hüsran oluyordu.

Birgün bir ansiklopedi elime geçti ve içerisini kurcalarken,tesadüf eseri aseksüellik terimini gördüm..Bütün tanımlar bana uyuyordu hemde istisnasız ve birebir..Cinselliği düşünemiyordum,o pornodaki sahneleri gözümün önüne bile getiremiyordum.Kimseye(o dönem platonik aşık olduğum çocuğa bile) hiçbir cinsel dürtü hissetmiyordum. Ben aseksüel'dim...!

(özellikle belirtmek istiyorum bu süreçlerde çok şey atlattım ama anlatmak ve anmak dahi istemediğim için kısa kestim.)

Ailene söyleyebildin mi ?

Evet söyledim,farkına vardıktan 6 ay kadar sonra söyledim...Kesin emin olunca yani.

Annem de babam da o kadar normal karşılamışlardı ki bende sonunda kendimi normal hissetmeye başlamıştım.Sadece tek istedikleri psikologa gitmemdi.Geçici olabileceğini düşünüyorlardı.Gitmedim..Çok kez reddettim.Zorla hiçbir şey yaptırmadıkları için de bu psikolog,psikiyatr durumu rafa kaldırılmıştı.Ve bende onlara bunun geçici olmadığını gösterebilecektim...

Arkadaşlarına söyleyebildin mi peki ?

Burası öyle karmaşık ki...Söylediğim de oldu,söylemeye yeltendiğim de.Ve aldığım tepkiler hiçbir zaman normal olmadı...Hiçbir zaman inanmadılar.Hatta çirkin teklifler bile almıştım...Eşcinsellikle karıştırıyorlardı çünkü..

Okulda,sınıfta adımı "or..." ya çıkardılar...(Ve nickim de buradan gelmektedir,ironi amaçlı aldım)

dışlandım,küçümsendim ama hiçbir zaman bunu takmadım.o yaşta ciddi anlamda güçlü bir bireydim.Beni anlayabilen 2 kişi vardı biri gay olan erkek arkadaşım(sonradan öğrenmiştim),biri ise normal kız arkadaşımdı.3lü olarak takılıyorduk..Başka kimseyle muhatap olmuyordum.

Sonra neler oldu ?

Düşe kalka normal bir birey gibi liseyi bitirmiştim(okul değiştirdim).Ve benim durumumu yeni okulumdan tek bir kişi dahi bilmedi..

Yine o 2 arkadaşımla takılıyordum.Okullarımız,evlerimiz uzak olsa da gönüllerimiz birdi..Gel deyince ikisi de atlayıp gelirdi her zaman.Okul çıkışlarımda buluşurduk,sadece ikisi vardı hayatımda dost diyebildiğim.Liseyi onların sayesinde kolay,basit bir şekilde bitirdim.

Kendimi liseyi bitirdikten sonra normal görmeye başlamıştım.Çünkü artık bir bireydim,18 yaşında reşit olmuş bir birey..ve bu 15 yaşlarımda farkettiğim durum geçici değildi,geçmiyordu...Tamamen kabullenişim lise mezuniyetinden sonra olmuştu.

Hayallerim vardı...

Ailemi ikna edip yurtdışına dil okuluna gitmek istediğimi söyledim.Karşı çıktılar çünkü tek evlatlarıydım.Üniversite okumadan nereye gidiyorsun dediler.Pes etmedim,üniversite sınavlarına girmedim..(çok baskı kurmalarına rağmen)

Hep evdeydim..o 2 dostum ise çoktan üniversiteli olmuşlardı bile.Biriyle aynı şehirdeydik,erkek olan ise çevre illerden birini kazanmış,oraya gitmişti..

Yine görüşüyorduk,buluşuyorduk...Ama ben yalnızlaştığımı farkettim.Benim gibi düşünen,benim gibi yaşayan,benim gibi olan birilerini aradım..-Bulmak istedim diyelim.-Aşık olmak istiyordum...(panromantik bireyler aşırı duygusal olurlar)Ama hepsi öyle uzak geliyordu ki ben artık umutsuz bir vakaydım..Kalbime aşk sığdırmak istiyordum ama böyle birini kabul edebilecek tek bir insan dahi olacağını sanmıyordum..

Bu yıllar da içsel ve duygusal yalnızlıkla akıp,gitti..Ve en sonunda ailemin durumumu görebilmeleri,anlayabilmeleri sonucunda yurtdışına çıktım..

Yurtdışı..

Yurtdışındaydım en sonunda artık.Burada akrabalarımın yanına göndermişti ailem ama ben rahat edememiştim(hakkımdaki gerçeği bilmiyorlardı) en fazla 3 ay akraba yanında kalıp,iş bulup 1+1 bir daire tuttum.Kendi ayaklarım üzerinde hiç bu kadar sağlam durduğumu hatırlamıyorum.

Ama herşey güzeldi de ben yine yalnızdım.Olmayacaktı yapamayacaktım ve internete başvurdum ki asla sanal ortamları seven bir tip değildim.Bilgisayar ile haşır neşirliğim yalnızlıktan dolayı yurtdışında,yani burada başladı.Bir asexual gruba üye oldum facebook'ta.Gerçek ismimle değil,yine ironi amaçlı "bitch " rumuzuyla takılıyordum.

Sanal ortam'dan,Reel ortam'a..

Paylaşımlar,sohbetler derken güzel bir ortam kurmuştuk.Hepimiz ayrı ayrı ülkelerdendik.Sadece 10-20 kadar aynı şehirde bulunduğum kişiyle karşılaşmıştım.Daha doğrusu 10-20 kadar aktif üye vardı,tam sayılarını bilemem.

Bunlardan çoğu kızdı.Sadece üçüyle çok samimi oldum..Burada malumunuz insanlar fazla rahat hemen daha 2 hafta olmadan buluşmaya karar verdik.4 kız bir cafede buluştuk.benim orta seviyeden biraz üzerinde ingilizcem ve yanında da sözlüğümle baya sohbet edebildik.İlk defa bu kadar yabancılarla muhatap oluyordum..Çok sıkıntı çekmedim,hatta sevimli bile buldular aksanımı :)

Gel zaman git zaman biz 3 kız gerçek anlamda dost olabilmiştik.(1 tanesi bizimle ilk buluşmadan sonra görüşmeme kararı aldı)3 ay kadar sonra ben ilk defa bir terimi duyacaktım.Kızlardan biri panromantik olduğundan bahsetti ve bende o kadar da değilimdir demiştim içimden.(buraları kısa kestim yine aynı aseksüel süreci gibi araştırdım bu durumu ama bende bu vakanın olduguna dair kesin bir şey yoktu,üzerine bile durmadım açıkçası)

Panromantik miyim acaba ? ! olabilir mi bu ?!

Ve asıl olay,asıl kendim için olan şok burada gerçekleşti.2 yabancı arkadaşımla samimiyetimi bir hayli ilerletmiştim.Hatta onlarında arkadaşlarıyla görüşüyordum.Bizim 3 kişilik kız grubumuz 8 kişilik olmuştu artık.Tabii 2 arkadaşım kadar samimiyeti yakalayamasam da arkadaştık neticede.

Ve dikkat ettiğim nokta,bu kızlar arkadaşlarını (biseksüel,gay,lezbiyen,aseksüel)lerden seçmişlerdi.Büyük ihtimalle sanalda tanıştılar.Hiç merakımı cezbetmedi açıkçası.

İçlerinden mavi gözlü,sarışın bir kız dikkatimi çekiyordu.Benden 3 yaş kadar büyüktü.Bana gülümsemesi içten,sıcak geliyordu...Gözlerinin içi gülüyordu sanki.Farklıydı gerçekten.Onunla baya aktivitelerde bulunduk,gezdik,tozduk bana şehri gezdirdi ve hattaben o 2 samimi arkadaşımla hafiften kopmaya başlamıştım.

Bu sarışın kız,daha başkaydı..Seviyordum,gülümsemesi yetiyordu bana.El ele tutuşup gezerdik(normal geliyordu),sinemaya giderdik.Birlikte yer,birlikte içerdik.Ama ben hiçbir zaman bunun aşk oldugunu düşünmemiştim..

Bunun farkına varmamı sağlan yine o 2 kız arkadaşım oldu.Aşıktım,hem de bir kıza!!!Evet aşktı bu,onu görünce heyecan yapıyordum,mutlu oluyordum.Seviyordum...

Gerçek aşk...

Açıldım ,söyledim,şarkılar kaydedip yolladım,şiirler yazdım...Sürprizler yaptım.Biz tam bir sevgiliydik ama bu büyü sadece 4 ay sürdü..Evet 4 ay sevgili kalabildik.Çünkü o bir lezbiyendi...(Öyle oldugunu iddia etmişti)

Benim gibi cinsel dürtüsü sırıfr bir birey değil,hem duygusal hem cinsel dürtüleri bulunan bir bireydi...Olmadı,yapamadık.Onun istekleri bende cevap bulmuyordu.

Üzmek istemedim,ayrılmak hiç istemedim.Ama ayrılık olmasaydı da o eksik kalacaktı !

Ağladım,ağladı,ağladık ve bitti.

Yaklaşık 2 yıldır kesinlikle görüşmüyoruz..Aralarda görüşünce sadece sarılıp otururduk 1,2 saat...Sadece sarılırdık..Yoktu o eski aşk sözcükleri,yoktu o benimseme halleri..Ayrıydık çünkü..O bir başka sevdi beni(bunu biliyorum),ben bir başka sevdim onu..

Onun hisleri kül olmuşken(Ayrıldıktan 1 yıl sonra evlendi bir erkekle,2 yıl önce..yanlıs duymadınız evlendi hem de bir erkekle) benimkiler hala aynı tazelikte...Hala seviyorum ve ben bir daha aşık olabileceğimi sanmıyorum...

Boks macerama da bu aşkın bitişiyle başladım 2,5-3 yıl boksla uğraştım...şu an başka bir sebepten bacağım kırık ve sadece elimde 2 samimi arkadaşım kaldı, birkaç spor arkadası ve bir de akrabalar...Bu şehir artık bana dar ... önümüzdeki birkaç yıl içinde izmir'e dönmeyi planlıyorum.

Okuduysanız teşekkürler..İnanmama lüksünüz var yalnız tek ricam kırıcı cümleler kurmayın..Bir kalp paramparça burada..Bu yazıları da ağlayarak yazdım..Kitap çıkarmayı düşünüyordum ama böyle birkaç platformda paylaşmak bile yetti daha iyiyim,daha iyi olacağım !

Tekrarlıyorum profilimdeki yaşım gerçeği yansıtmamaktadır...21 yaşındaki küçük bir kız yazmadı bu satırları emin olabilirsiniz.

Written By "BITCH" !