KENDİMİ AFFEDEMİYORUM

Bi sevgilim vardı, hayatımdaki 2. sevgilimdi zaten.Her neyse direk konuya giricem; uzun süredir birlikteliğimiz vardı bir gün yalnız kaldığımız bir ortam oluştu ve olanlar oldu. İlişkiye girmek istedi ben istemedim ama o anın vermiş olduğu hisler çok farklı fazla karşı koyamadım ama girmedik de tam olarak sadece zorladı. Bekaretimin bozulup bozulmadığını bilmiyorum ama öyleymiş gibi geliyor.O olaydan sonra uzun bir süre çok kafama taktım hala birlikteliğimiz devam etmesine rağmen beni rahatlatmasına rağmen evlenceğmize dair, baya baya girdim depresyona,zor atlattım.Ama bir süre önce ayrıldık, çok kötü ayrıldık hemde.Sırf bu yüzden ona beni bırakmasın diye yalvaramazdım.Her zaman kafaya taktım bunu ama Şu an daha da çok kafama takıyorum çok pişmanım ama yapcak bişey yok, hayatıma bundan sonra giricek kişi bunu bilmeli zaten eğer bakire değilsem haydi haydi bilecek ama bakireysem de bilmeli.Onu kandırmak büyük haksızlık olur mutlu olamam bu şekilde.Henüz doktora gitmeye de çekiniyorum yüzleşmek istemiyorum büyük oranda öyle olduğunu düşünüyorum zaten.Henüz hayatımda da biri olsun istemiyorum zaten uzunca bir süre boş birlikteliklerden olmasın çünkü olacaksa ciddi bişey olsun istiyorum da benim bunu anlattığım kişi beni ister mi yani erkekler çok önem verir bu konulara, kolay bişey değil ne benim anlatmam ne karşıdakinin kabullenmesi.Ve ne zaman söylenilebilr ki zaten bu konu.Siz ne düşünüyosunuz hoşlandığınız ve ya sevdiğiniz kız gelip size böyle bir durumunun olduğunu anlattı tepkiniz ne olur?
KENDİMİ AFFEDEMİYORUM
Cevapla