Beni hiç sevmeyen bir adamı sevdim

Ayrılalı 2 ay oldu ama ben hala toparlamadım kendimi. Çünkü bu çok farklıydı, çünkü o beni hiç sevmemişti, hep beni seveceği günü beklemiştim ama olmadı... İnanın hissettiğim duygu öyle farklı ki, tarif edemiyorum. Kendimi aşağlanmış, ezilmiş, kadınlık gururuma hakaret edilmiş gibi hissediyorum. Onu malesef ki hala kalbim acıya acıya seviyorum ama aynı zamanda nefret de ediyorum.

O 34 yaşındaydı, ben de 24 yaşındayım. İlk sevgili olduğumuzda bana karşı sadece hoşlantı hissediyordu. Aşk, sevgi bunların oluşması için zaman var diyordu, seni tanımadan, sana inanıp güvenmeden duygularımı teslim etmem diyordu. Ben ise, ona sevgili olmadan önce de aşıktım, her şeyden önce ona hayranlık duyuyordum. İlk defa birine hayranlık duygusu besliyordum, ve ilk defa aşık olmuştum, hem de henüz sevgili bile değilken.. Daha önceleri ilişkilerim oldu tabi ama, ben kimseye birden aşık olmamıştım, zamanla aylar sonra aşık olmuştum ve hiçkimseye hayranlık beslememiştim. Ama bu çok farklıydı, onunla sevgili bile değilken, uzaktan tanıdğım biri olmasına rağmen hayran olup her gün hayaller kurdum, sonra ise sevgili olmuştuk..

Aşık olduğum, hayran olduğum adam benim sevgilim olmuştu, bu benim için mucizeydi sanki.. o kadar mutluydum ki ayaklarım yere basmıyordu. Onun bana aşık olmadığını biliyordum sadece hoşlanıyordu, bunu da zaten söylemekten çekinmezdi .Ben ise hep bir gün aşık olacağı günü sabırla bekledim.Ama olmadı..

Bir tartışma sonrası benden ayrıldı, sadece telefonda bitti dedi. Üstelik 3 haftadır görüşmüyordukta, o hafta görüşecektik, buluşacağımız günü sabırla beklerken o beni terketti. Onu son kez görmeme bile izin vermedi. Ağladım, yalvardım yakardım lütfen son bir kez görmeme izin ver, lütfen böyle bitmesin hiç hazır değilim, sana şu an çok ihtiyacım var, yalvarırım yanımda ol diye hıçkırıklarla ağladım, ama asla dinlemedi. Ağlıyor olmam onu daha da çok sinirlendirdi, bas bağırarak hakaretler savurdu.

Sonra da bana dedi ki; beni sevecek sana bir şey yapmadım, benden vazgeçmemen için bir sebep yok! sana aşık bile değildim, sana vaadlerde vermedim, sana hep anlaşırsak kafalarımız uyuşursa bazı şeyler oluşur demiştim, ama anlaşamadık olmadı ve bitti! bu kadar basit, bunu anla ! Gururlu ve onurlu ol, seni istemeyen adama yalvarmayı kes ! dedi.

Ne aşkıma ne de duyduğum acıya bile saygı duymadan, benim ona duyduğum aşkı bile küçümsedi, onu son kez görmeyi çok istedim, bunu arkadaşım ona söylediğinde, arkadaşıma da hayır cevabı verdi. Arkadaşlar ayrılalı 2 ay oldu ama ben hala yaşadığım aşşalık duygusundan kendimi toparlayamadım, kendimi aşşalık gibi hissediyorum, özgüvenim yıkıldı, onurum gururum ezildi. Toparlanamıyorum ben ne yapacağım ? :(