Çocuklar olmasaydı ne güzel boşanırdım.

9 yıllık evliliğim var, eşimle başından beri iyi anlaşamadığım halde 2 çocuğumuz oldu, hata üstüne hata, uzun hikaye... Anlaşmazlık ve kavga, mutsuzluk hat safhada, çocuklarım olmasa bir saniye durmam. Ama onların yüzüne bakınca yapamıyorum. Çocuklarımı çok seviyorum. Ama çok mutsuzum. Cinsel hayat çok kötüydü zaten, gitgide daha da kötü oldu. Ayda bir o da yalvara yalvara. Kendisi benden kat kat fazla kazanıyor. Beni hor görüyor, sürekli hakaret ediyor, bana ve aileme küfür ediyor, kazandığı paranın hesabını ayrı tutuyor (başından beri öyleydi, kendisi hep benden lüks yaşadı). Ben hep ona destek oluyorum,alttan alıyorum, sarılıp öpüyorum, hadi gel yapma diyorum, o ise bana tekme atıyor buna karşı. Aramız düzelsin diye kırıldıkça kırılıyorum, artık kılıbığın dik alası oldum, ama olmuyor olmuyor, ben ezildikçe o beni daha çok eziyor. Ev işlerine yardım etmediğimden şikayet ediyor, ama bir kamera olsa, izleseniz, abeste iştigal.. Bu kadar çok ev işi yapan başka bir Türk erkeği yoktur. Esas o bana yardım etmiyor ! Seks yapmamak için bile suni husursuzluk çıkarıyor.

Ben ne yapmalıyım ? Oturup konuşuyorsun ediyorsun olmuyor olmuyor olmuyor, tam bir çıngıraklı yılan. S*tir git istemiyorum seni diyor, çocuklar ne olacak , babasız büyüyecekler umrunda bile değil. Biraz olacakları kestiremeyen birisi.

Boşanırsam edinilen malların ne kadarında hakkım olur kanunen bir de - çocuklar da var bilemiyorum ki? . Edinilen malların birçoğuna benim de katkım oldu bu arada.Nafaka filan ödersem, nasıl kurarım hayatımı tekrar.. Hatun zepzengin.
Çocuklar olmasaydı ne güzel boşanırdım.
Cevapla