BOŞANMAK ÜZEREYİM?

bazen küçük bazen yüksek meblağlarda oynuyordum. ama evimin geçimini aksatmadan. krediler kira v. b. şeyleri ödüyordum. eşim bir iki defa gördü telefonda oynarken. ikaz etti oynama diye. ben az az oynamaya devam ettim. en sonunda kuranı kerime el basıp üstüne yemin ederek oynamayı bıraktım. oynamıyordum artık.

bir gün gene bu kredi hala bitmedi ne zaman bitecek diye bağırmaya başladı. sonra telefonuma gelen bahis reklamını görünce sen hala oynuyormusun hani söz vermiştin diye bağırmaya başladı. oynamıyorum dedim ikna edemedim. yatakları ayırdı.1 hafta ayrı yattı. sonra gönlünü aldım beraber yatmaya başladık. bu arada kredimiz bitmişti. ekonomi yavaş yavaş düzene girmeye başlamıştı. ama sana güvenim sevgim çok azaldı boşanmayı düşünüyorum ailemle konuşucam diyordu. çocuk yoktu. ne için devam edeyim sebebim yok diyordu. elimden kayıp gittiğini hissedebiliyordum. en sonunda sabah işten geldiğimde masa üstüne bir not bırakıp gitmişti."ben annemlere gidiyorum bu akşam orada kalıcam" diye. ben anlam veremedim ne

neden beraber gitmedik neden beni beklemedin diye mesaj atınca ayrılmak için gittiğini söyledi bana. ama evdeyken hiç bu ayrılık kararı konusundan bahsetmedi. sadece düşündüğünü söylüyordu. şok oldum. sonra babası babamla buluştu. iddaa olayından bahsetmiş babasına. babasıda tabi olayı kumar olarak nitelendirmiş.3 yılda yaşadığımız kötü ne varsa anlatmış ailesine ağlayarak. borçlardan bahsetmiş hayattan zevk alamıyorum artık sevmiyorum demiş.10 gün sonra yüzyüze görüştük. sana çok şans verdim dedi sen oynamaya devam ettin dedi. borçlar bitmedi dedi. ne dediysem inandıramadım.

sonra çok mesaj çektim çok yazdım çok aradım ama nafile. boşanma davası açtığını söyledi bana. neticede 20 gün sonra boşanma davamız var. anlaşmalı boşanıcaz. hiç bir şey talep etmiyoruz birbirimizden. ama benim içim çok acıyor. onu düşünmeden yapamıyorum.45 gündür babaevinde. ben de ailemin yanındayım. ne yaptıysam ne ettiysem vazgeçiremedim kararından. ben çok severken böyle bir olay başıma geldi kahroldum. uyku uyuyamıyorum. hayattan zevk almıyorum. mesaj atıyorum babası beni arıyor ben açmıyorum babama diyor kızımı rahat bıraksın artık diye. psikolojim çok bozuldu. kısaca hikayem böyle. yorumlarınızı bekliyorum. Yapmam gereken birşey var mı acaba? unuttuğum eksik kalan bir şey? karımı tekrar geri kazanmak adına?

gel de bunu eşime ve ailesine anlat. bir kumardır tutturdular gidiyor. iddaa diyorum bunu devlet oynatıyor diyorum. sanki kıbrıslara gidip de masalarda canlı poker oynamışım gibi kumarbaz muamelesine maruz kaldım bu beni çok kırdı. eşimin ailesi benimle görüşmedi konuşmadı bile.

hocam senin ok yaydan çıkmış çoktan, hatta hedefe saplanmış denebilir ama anladığım kadarıyla sizin probleminiz oynadığın oyunlardan ibaret değil sanki, sadece iceberg'in görünen yüzü ve anlatabildiğiniz tek bahanesi..

genel sorun bundan ibaret yoksa sevgimiz saygımız hep vardı. sevişerek flört ederek evlendik görücü usülü değil. eğitimli insanlarız. bir iddaa uğruna eviliğim bitiyor bunu kaldıramıyorum üstelik severken.

peki hiç çocuk sahibi olmakla ilgili planınız oldu mu? ya da bu fikre uzak duran taraf siz mi oldunuz? belki de böyle bir beklenti vardı?