Sevdigim kizin annesi yuzunden ayrıldık ne yapmaliyım?

2014 yılının son zamanlarında başladı hikayem. Ortaokul çağlarıydı yaklaşık 7. sınıf... Daha önce beni görüp beğenen ama konuşmaya çekinmişti o güzel yüzlüm. Ortak tanıdığımızın vasıtasıyla okulun bahçesinde karşılıklı oturup başladık konuşmaya. İşte hayatıma keşke kelimesi burada dahil oluyor çünkü güzel yüzlüm çekingen, gözünü benden kaçıran, utangaç haliyle beni sevdiğini söyledi ve ben onu önceden hiç görmemiştim ve o zamanlar başka birinden hoşlanıyordum. Bunlar sebebi ile ve en önemlisi o güzel yüzlüme ümit verip onu üzmek istememem nedeniyle arkadaş kalalım dedim ve sohbetimiz orada sonlandı. Ortaokul bitti ve lise zamanı gelmişti yıl 2015 in sonlarına yaklaşmış ve güzel yüzlüm arada bana mesajlar atıyor ve ilk günkü gibi sanki evet desem sevgili olacakmışız gibi... Zaman içerisinde hoşlanmıştım ondan ve sıklıkla mesajlaşıyorduk. Sonradan mesajlaşarak onu ve ailesini tanımıştım yani hayat tarzları, fikirleri vs.. Ve güzel yüzlüme aşık olmuştum ama öyle böyle değil 15 yaşımda ilk kez evlilik hayali kurmuştum. O, kız imam hatip lisesine gitmişti ve bende erkek imam hatip lisesine gitmiştim. Ailesini biliyordum muhafazakarlardı bu sebeple güzel yüzlüm de öyleydi. Yıllar geçiyor biz sadece mesajlaşıyoruz ben buluşmak istiyorum ama o ailesi sebebiyle buluşmuyordu sadece ailesinin tanıdığı kız arkadaşlarına gidiyordu. Ya ailesi onu arkadaşlarının yanına bırakırdı ya da o kendisi giderdi. O zamanlar Facebook'tan instagrama geçiş dönemleri ama ben aşık olduğum güzel yüzlüme arkadaşlık isteği atamıyorum çünkü sadece akrabaları ve kız arkadaşları olduğu için kabul etmiyordu ama sorun değil eyvallah dedik. 2016 yılında bizim mesajlaşmalarımız sürekli 3 ay konuş sonra küs 1 ay sonra konuş ve sonra yine küs 6 ay sonra tekrar konuş ve küs şeklinde 2017 yılına kadar geldi. Tabi bu yıllar içerisinde sadece 1 kere buluştuk o da (15dk ayırabildi bana) arkadaşıyla o gün uğrayacakları yeri söyledi ve ben gitmiştim ve uzaktan baktığımda güzel yüzlümü tanıyamayacağım diye korkmuştum ki çok şükür tanıdım ve yanına gittim konuşmaya başladık ve ben gözlerine bakarak seni seviyorum dedim o da bana bende seni çok seviyorum ama bizden olmaz dedi nedenini sorduğumda cevap vermedi aradan 1 yıl daha geçti yıl oldu 2018 ve yıl boyunca yine konuşup ara verdik ama konuştuğum tüm zamanlar hep onu çok sevdiğimi söylüyordum onunda beni çok sevdiğini biliyordum ona çok güveniyordum ama o beni sevdiğini çok az kere ve ben sorunca söylüyordu. Ve hayatımın en mutlu dönemi 2018 yılının yaz aylarında biz tekrar konuşmaya başladık ama bu sefer çok açık ve nettik ikimizde. Birbirimize günaydın mesajları olsun gün boyu mesajlaşmalarımız ve bol bol seni seviyorum diyorduk ikimizde. Bir süre sonra daha da ileri gidip evlilik hayalleri kuruyorduk şuraya gideriz bunu yaparız gibi şeyler. En sonunda gerçekten evlilik hakkında ciddi ciddi ilk adımı atmaya karar verdik ve ailelerimize söyleyelim haberleri olsun bizde belki rahat rahat buluşuruz diye düşünüyorduk. Ve büyük gün geldi ablasına fotoğrafımı göstermiş anlatmış beni ablası olumlu yorum yapmış daha sonra annesine söylemiş ama annesi benim memleketim yüzünden kabul etmemiş ama olsun buna da eyvallah dedik içime attım acı çektim üzüldüm ama kendi kendime yaşımızın daha küçük olduğunu düşünmüştür ileride fikri değişir dedim (yaşımız 17 civarı) ama annesi ona benimle konuşmaması için kızmış ve yemin ettirmişti. O güzel yüzlüm annesinin dediğini uygulamış ve benimle helalleşip her yerden engelleyerek konuşmayı kesmişti. Yıl oldu 2021 o uzun aralardan sonra yine aralarda bir yazıp engellemeye devam etti. Neredeyse 6 yılı geçen bu aşık olma süresince kimseyle birlikte olmadım ve bu 6 yıl içinde fikirlerim değişti hayat neşem bitti müzik zevkimden karanlığı sevmeye hatta üniversiteyi de 1000 km uzakta bir yerde tek başıma evde kalarak okumayı seçtim. Bu 6 yıl içerisinde sadece 4 kere buluştuk en fazla 30 dk zamanı vardı ve 3ünde arkadaşı yanındaydı 1inde ise onu arkadaşına götürmüştüm ve hiç telefonla arayıp konuşmamız da olmadı çünkü istemiyordu. Ya ben her şeyi anlarım da 6 yıl boyunca bırakın sarılmayı elini bile tutturmadı. Tüm bu yaşananları en son konuşmamızda söylediği şu cümle bana her şeyi unutturdu " Değişen bendim sen hep aynıydın, belki sana illallah bile dedirtmişimdir hakkını helal et" dedi. 2021 Mart ayında uzun aradan sonra doğum günün kutlu olsun mesajı attım o sadece teşekkürler yazdı ve 6 yıl boyunca hissetmediğim garip bir şey hissettim. Şimdi onunla sohbetimiz yok aynı zamanda instagramdan attığı engel devam ediyor whatsapta ise engel yok numaramı silmiş sadece. Onun whatsap durumunda şu yazı" Şems-i Tebrizi; İmtihan bu ya; balığın gönlü çöle vurulur..." yazısı var. Benim elimde ise 2015 ortaokulda onun bir kağıda ismimin üzerine kalp çizdiği fotoğraf var...