Dostumu çok özlüyorum..

3 yıldan beri tanıdığım, kardeşimden de öte bi arkadaşım vardı..Her günümüz beraber geçerdi, okul yıllarımız o kadar güzel geçti ki..Onunla büyüdüm ben, öz kardeşime anlatmadıklarımı anlattım, paylaştım onunla. Hayatımda yapmadığım çılgınlıkları yaptım. Hayatımda ilk kez fikirlerime bu kadar uyan, aynı düşünceye sahip olduğum bi kardeşim olmuştu. Bikaç ay önce kavga ettik, her ne kadar kavganın uzamasının sebebi o olsada, hatanın kökü bendeydi biliyodum bunu. Aylar sonra anladım hatamı, çok pişman oldum. O benim öz kardeşim gibiydi, ayrı kalacağımızı düşünmedim. Arayıp sordum onu herşeye rağmen, hatalarına rağmen.Mesaj attım konuştuk özür diledim defalarca, kökü bende olsada onun da hatası çok fazlaydı, bunu bilmeme rağmen özür diledim. Ama hep geçiştirdi beni, mesajlarıma cevap vermedi, verdiyse de hep başından savdı. Şimdi okul dolayısıyla bambaşka ortamlara girdim, o da farklı bir şehirde okuyor. Bir insan birini bu kadar özler mi? Gecem gündüzüm onu düşünüp ağlamakla geçiyor. Sanki benden en değerli parçamı aldılar, yaşamıyorum sanki. Nasıl böyle özlüyorum bilmiyorum, eski konuşmalarımızı okuyorum, eski mekanlarımıza gidiyorum. Her günüm gözyaşı içinde geçiyor, anlatamam sizlere. Tekrar mesaj atmak istiyorum ama gururum engel oluyor, öncesinde de sen attın bak ne oldu diyor. Hem atsan bile aynı şehirde olmanız yeniden görüşmeniz imkansız diyor. Ama onunla geçmişimi hatırladıkça yaşayamaz oluyorum, yeni arkadaşlarıma da uyum sağlayamıyorum. Allah'a dua ediyorum kurtarsın diye ama olmuyor işte, canım çok yanıyor..Nasıl birini bu kadar sevebildim kardeşim yerine koyabildim bilmiyorum. Ne yapmalıyım arkadaşlar lütfen birşeyler söyleyin...
Dostumu çok özlüyorum..
Cevapla