Lütfen söyleyin, nasıl çıkarım bu durumdan.

gözlerimim şişliği insin bi yürüyüş yapacağım. ama tek başıma yürüyüş bile sıkıntı olmaya başladı. insanlardan dolayı.

yani benden daha kötü olanlar vardır tabi çok kötü olmayabilirim. ama kendi çapımda üzülüyorum işte.

aslında tam tersi. okulda başarılı olmayı her şeyden çok isterdim ama zor geldi bana. daha doğrusu gözüm korktu.

ing. hazırlık okudum. 3. sınıfa geçtim. alttan derslerim var ( gerçi 1. sınıfı temizledim ama ) not ortalamam düşük. öyle.

mat. bölümü okuyorum. artık kafam almıyor gibi.

o kadar çok yapacağım, aşacağım dedim ki. artık diyemiyorum.

okulda birkaç kişi ile tanışıklığım oldu. şanstılar. ama arkadaş olmayı bile beceremedim. bilmiyorum insanlardan sürekli kaçma hissi var, rahat değilim. anlam veremiyorum niye böyle oluyor. uzun bir süreçti. yavaş yavaş her şey saçmalaşmaya başladı. daha da kötüleşmesinden korkuyorum. bir korkak olarak intihar edemem. ne yapacağımı bilemez haldeyim.

annem de farkında biraz. çok sessizleştin, bakışların boş bakıyor, değiştin, önceden böyle değildin diyor. üniversiteye kadar normalmişim. gerçi çok geç konuşmuşum, kendi halimdeymişim. özgüvenimde problemler varmış falan filan. onlarda bu konunun üzerine pek gitmediler sanırım. bunu düşündüm ama ben yine de çıkış yolunu bulamadım. salaklaşmış olabilirim.

bilmiyorum nasıl oldu da kendime bu kadar zarar verebildim hiç aklım almıyor.

nasıl yani?

bu yılın nasıl geçeceğini düşündükçe daha kötü oldum. anlamsız geliyor bir yandan hayat ama yaşamak zorundayım bir şeyler yapmak, okula devam etmek zorundayım ama olmuyor. annemler arıyor her şey yolundaymış gibi yapmaktan bıktım. onlardan da utanıyorum. toparlamam lazım. arada bir üzülüp arada bir hissizleşiyorum. ama böyle yaşamaya daha ne kadar nasıl katlanabilirim ki.

umarım bir şeyler yapabilirim.

şuan üzülüyorum. daha kötü yansıtmış olabilirim durumu. ya kendime gelmek için ne yapmalı. duş aldım. birkaç lokma tıktım ağzıma ama midem almıyor.

uyuyamadım. ağlamaktan gözlerim şişti, başım ağrıyor. şuan bilgisayarın karşısında bunları anlatmaktan başka bir şey gelmedi.

evet de. kaç yıl geçti halen bir girişimim olmadı. kuru kuru okudum. psikolojik danışmanlık merkezine gideceğim tekrardan. psikiyatra gittiğim dönem gitmiştim ama düzelmemişti. ama olsun.

teşekkürler yardım etmeye çalıştığın, dinlediğin için.

insanların bana yaklaşımıyla ilgili net bir sorun yok. kendi kendimi yok ettim gibi bir şey oldu. insanların benim hakkında ne düşündüğünü net bilmiyorum ama olumsuz düşündüklerini sanıyorum. bunu da abarttım. öyle hissediyorum, geriliyorum. birilerinin yanından ayrıldıktan sonra kendimi iğrenç hissediyorum. öyle öyle uzaklaştım.

kendimi hiç beğenmiyorum. kendime çok yüklendim belki. okul durumum kötü olunca bu da çok moralimi bozdu, kendime kızdım, belki nefrete kadar geldi. sanırım o yüzen yanlarından ayrıldıktan sonra böyle hissetmeye başladım. bir de asosyalim, nerdeyse her şeye ilgisizm. sessizim. sıkıcıyım. sanırım böyle şeyleri abarttım.

bu zor bir soru oldu. çoğu zaman ne düşündüğümü bilmem. aklım meşgul gibi ama net bir şey yok.

sıradan işte.

bilmiyorum konuşkan değilim, diğer insanlara yetişemiyorum. onların düşünceleri belki daha geniştir. bu halde vasat olabilir benimki.

özgüven eksikliği olabilir.

çekici değilim. geçen dönem yine bunaldım, saçlarımı yolmak geldi içimden kısacık kestirdim. sert duruyorum.

bu kişisel kitapları gerçekten işe yarar mı sende yaradı mı. bana pek işe yarar gibi gelmiyor nedense.

önyargı benimki. bi tanesine denk gelmiştim hoş şeyler yazıyor ama yararsızdı.

yardımcı olmuyor mu? sana yardım etmeye çalıştığın için teşekkür etmiştim onu mu diyorsun? seni yeterince meşgul ettim, yardımcı da olmaya çalıştın, bi dokundurma yoktu.


ferrarisini satan bilgeydi. kitabı bitirmemiştim bile bir yararı olmayacağını düşünmüştüm.

benim bu halim bir döngüye girdi resmen. bir zaman kendimi kaybediyorum, üzülüyorum, işte bazen bir şey hissetmiyorum, boş veriyorum sonra hafif toparlıyorum sonra yine bir çöküş, toparlanış böyle sürüp geliyor.

kendimi kontrol edemiyorum. dengeli olmayı bir türlü beceremedim.

güç benden epey uzak. ama dediğin gibi şart.