Kalbim acıyor ruhum daralıyor duvarlar üstüme üstüme geliyor. Ne yapacağım ben?

Yaşın henüz çok genç ve muhtemelen ilk ciddi ilişkin. Evet ayrılıklar zordur ve acıtır, ama hayatın sonu değildir. Şu sitede olan herkes aynı şeyleri yaşamıştır. Kolay değil alışman ancak alışılıyor, emin ol alışılıyor. Acını yaşamaktan kaçma zira nekadar kendini baskılarsan süreç okadar uzar. Bu konu üzerinde nekadar çok düşünürsen okadar yıpranırsın. Düşünmemeye çalış, ağlamak istediğinde ağla, son haddine kadar gömül hüzne ama çıkmayı da bil. Zamana bırak farkında olmadan alışacaksın, zamanlada acın hafifleyecek. İnan hafifleyecek.

Hiç bir zaman tamamen unutmak mümkün değildir.

Ama klasik bir söz vardır, zaman her şeyin ilacı diye.

Bu gösterdiğin belirti bir kaç ay sonra soğuyor, sonra yok oluyor, tepkisizleşiyorsun.

Sonraki aşama da yeni birine bir şeyler hissetmeye başla. Başlarsın demiyorum bak, başla diyorum. Çünkü bu daralmaların içinde başka kimsede hoşlanamama gibi bir durumda söz konusu oluyor. Biraz zorla ve kurtul. Ama onunla tekrar barışmaya çalışma.

Bu kendini kandırmak olur.