Geri döner mi? Pişman mıdır? 7 yıllık ilişkimi nişanlım bitirmek istedi. (Bölüm 3)

Geçtik odaya konuşmaya başladık sebebini sordum mesajda söyledim işte falan dedi geçmişten yaşananlardan gelecekteki hayallerimizden bahsettim ama hiç ikna olmadı ağladım sızladım elini tuttum bu ilişkiye çok yazık olacak bizi neden harcadın nolur yapma olan sadece bize olur dedim.yok artık çok yoruldum daha fazla yürütemem olmaz dedi kavgalar ısınmalar soğumalar olmuyo artık dedi.Peki bana ilerde görürsen düşman gibi mi bakacaksın dedim hayır sana düşmen değilim ve nefret de etmiyorum zaten dedi. hiç mi ışık kıvılcım yok dedim yok dedi çok kararlı görünüyordu.Son kez sarılalım bari dedi olmaz dedi tekrar başa dönmek istemiyorum dedi neyse sarıldık ve gözlerim dolu bir şekilde odadan çıktık anne ve babasının elini öpüp helallik aldım ve annesi çıkarken dedi ki inşallah kolay atlatırsın dedi.Neyse onlar tekrar içeri geçtiler nişanlım beni kapıdan yolcu etti ayakkabılarımı giydim ve asansörü çağırıp beklerken o da kapıda bana bakıyordu bende dayanamayıp dönüp bir kez daha baktım gözlerine ve bindim indim çıktım apartmandan balkon ve camları sokağa bakıyordu bende arkamı dönüp onun bakıp bakmadığını kontrol etmek için başımı bile çevirmedim yavaşça ve sendeleyerek gözden kayboldum.

Tabi eve geldiğimde halimi gören Ailem sordu ve anlattım onlarda böyle birşey olamaz dedi babam babasını aradı konuştular babası da bizde istemiyoruz ama işte ne yapalım bilmiyorum falan demiş.babam da biraz zaman verelim onlara zaten bizde gelir konuşuruz dedi kapattılar.Ayrıca ailesi bilhassa annesi ufacık şeylere laflara sözlere takılan ve büyüten bir tip. Bende bugün bayramın ilk günü babasını aradım bayramlaştık sadece kapattım.

O andan itibaren hiçbir mesajda atmadım aramadım da tabi ondan da hiçbir geri dönüş yok.Çok yakın arkadaşımız olan evli bir çift var onlar devreye girecek.Ailem gidip ailesiyle konuşacak.İşte süreç şimdilik böyle devam ediyor. ama dayanamıyorum yokluğuna alışamıyorum sürekli içim doluyor ağlıyorum.Ailem halime çok üzülüyor.Bayramlaşmak için sabah annemin elini öptüğümde bana sarıldı ve hüngür hüngür ağladı.Çok zor durumdayım.

Onu çok fazla sevdim ve hala da çok seviyorum hani derler ya yıllar sonra sevgi biter yerini alışkanlık alır diye.Benimki öyle değil benimki bizimki bambaşka bir şeydi.Ama şunu da biliyorum ki onu biraz fazla sıktım, her şeyi büyüttüm birçok şeyi anlamsızca yasakladım ve çok inatlık yaptım şimdi anlıyorum hatalarımı.Onu kaybetmek istemiyorum ve tekrar ilişkimize devam edebilmek için her şeye hazırım.

Yaaaa işte böyle kardeşlerim,

Ve sizden yorum cevaplar bekliyorum.

Acaba onun ruh hali nasıldır?Pişman mıdır?Bu aşka neden yazık etti?Neden böyle bir karar aldı?Neye inandırdı kendini?Geri döner mi?Dayısı mı ailesi mi sebep oldu?Ben ne yapmalıyım?vs.vs.vs

Lütfen cevaplayın çok ihtiyacım var şimdiden Allah razı olsun sizden.Benim bayramım olmadı. Sizin Bayramınız mübarek olsun.