Boşanma kararı aldım kararlıyım. Yine de doğru mu yapıyorum acaba tereddütlerim var?

Amin teşekkür ederim. Vicdanım hem rahat hem tuhaf hissediyorum. Sadece şunu biliyorum her ne kadar istemiyormuş gibi görünse de istemem yan cebime koy usülü davranıyor. Allah'a havale ettim.

Peki teşekkür ederim.

Onun en büyük derdi benim şüphelerim. Ama rica ediyorum söyler misiniz böyle birine siz güvenebilir miydiniz?

Evet bence de öyle. Onun memleketine ilk gitmemizden itibaren her gittiğimizde rezil etti beni cehennemi yaşattı resmen. Bir daha olmayacağına dair bir sürü sözler verdi son gittiğimizde ikna etmek için diller döktü. Bir gittik herşey aynı...

Üstünlükten bahsediyorsan ben ondan 12 yaş küçüğüm ayrıca hiç sevmem böyle demeyi ama hoş bir kadınım. Ondan eğitim olarak da fersah fersah öndeyim. Onun tonla borcu ve önceki evliliğinden bir çocuğu olmasına rağmen evlendim. İstersen sayarım daha. Bunları ben hiçbir zaman üstünlük olarak görmedim. Allah'ın herkesi eşit yarattığına inandım. Evliliğimiz tamamen bir anlık gazla oldu.

Hayır madem öyle neden evlensin ki benimle?

siz böyle deyince bir an durdum düşündüm. Olabilir yani geçmişte mankenlerle birlikte olmuş bir adam. Eh ben de bir manken değilim yani. İyi de güzellik derecesi bu kadar mı önemli?

Ne kadar eminsiniz güzel olmadığıma. Ben kendimi ortalamanın üstünde güzel olarak görüyorum. Çevremse direk güzelsin ya da çok güzelsin derler. Yani öyle bir sorunum yok. Ha şöyle bişey olabilir eşim benden önceki hayatın da ultra güzellerle birlikte olmuştur da beni beğenmiyordur bunu anlarım. Konu güzellik değil. Son durumsa şöyle ona bu ilişkinin bittiğini ve başka bir ülkeye yerleşeceğimi söyledim. Böyle bir imkanım var. Bunu duyunca önce bir kriz geçirdi beni satıyorsun ben hiçbir zaman ayrılalım demedim vs diyerek. Sonra da razı oldu sen bilirsin dedi. Şu an ayrıyız. Aramadı sormadı. Ben de aramıyorum. Aramayı da düşünmüyorum hatta arasa bile bir adım atmayı düşünmüyorum. Ben bunları söylemeden evvel bana bir yazı yazmış. Yaptıklarından pişmanlık duyduğuna bana olan sevgisine dair. Yurt dışına gidicem diyince bir hışımla bak işte sana bunları yazmıştım sen neyin derdindesin diyerek okudu. Ama bende hiçbir etki yaratmadı çünkü ona olan tüm inancımı yitirdim.

Ne yapsa inandıramaz. Çünkü daha önce de milyon kere konuştuk milyon kere söz verdi ya da üstüme attı sen benden şüphe duyduğun için ben böyleyim diyerek. Ama ben sevilmediğimi hissederken veya o bana köpekmişim gibi davranırken sözler verip tutmazken ona güvenmem imkansızdı. Kaldı ki defalarca şans verdim, inanmayı seçtim yine de değişmedi. Hala aynı hala burununun dikinde. Elimden hiçbirşey gelmiyor. Sonu geldi.

Gerçekten bunu istiyorum bu akşam konuştuk benim ondan gerçekten ayrılmak istediğime inanmadığını söyledi. Ne yapmaya çalışıyor anlamıyorum.

Ben boşanmaya karar verdim zaten istediğin yorumu yapabilirsin.

Bunların hepsini konuştuk. Hatasını kabul ediyor ama sonuna bir AMA koyuyor, senin de hataların var.. Psikolojim bozuk benim bu hale gelmeme en büyük neden sensin diyor.. Bu kararımdan çok pişman olacakmışım ayrıldığımızda onun umrunda olmayacakmışım. Ayrıldıktan sonra ne farkederki zaten neden bunu söylüyor anlamıyorum.

Çaresizlik içindeyse ona dedim ki sen daha aramızdaki bişeyleri halletmeden memlekete gidicem diyorsun. Bana dediği yarın hallederiz ne var ki? Yahu bu kadar kolaydı maden bu zamana kadar neden uzattın o zaman? Ben ona çeşit çeşit çare sundum nuh dedi peygamber demedi. Benşm gözümde çaresiz falan değil bu adam.

Aynen öyle. Hatta başkası bile olabilir.

Özelden kimseyle görüşmüyorum