Annem çok konuşuyor, bu durum ilişkilerimi etkiliyor. Ne önerirsiniz?

nörolojik değil ama ben en azından birileriyle tanıştırırken böyle desem diye düşündüm ,hani ameliyatlar falan bu hale getirdi gibi.yani amacım kendimi rahatlatmak,inan çok geriyo yani anlamıyorum Allah annemle terbiye ediyo bizi.akli dengesi olmasa yok der kurtuluruz ,ama anneminki dengesizlik ve kendini beğenmişlik ne acı..

benim annemin de konuşurken koca koca çamları devirme huyu vardı. epeyce uğraştıktan sonra arada birkaç çalıyı ezer seviyeye indirmeyi başardık:) benim annemde kalabalık gruplara girmek çok işe yaradı, müzik koroları gibi. böyle yerlerde kendi tavırları üzerine düşünmek zorunda kaldı insanlarla çatışma yaşadıkça ve bu sayede gıcıklığımızdan konuşmadığımızı kendisi de anladı. hem oralarda arkadaş edindikçe özgüveni gelişti ve böylece çeneye vuran aşırı stresi de azalmış oldu.

senin adına sevindim.ama annem doğru düzgüna rkadaşda edinemiyor kendini beğenmişlik var ne yazıkki.aslında çok iyi niyetli ama ahhbi susmayı denesee .

o kendini beğenmişlik görüntüsü kendinde gördüğü sosyal yetersizliği gizlemek için kullandığı bir perde olmasın? bence anneni bu tarz ortamlara yönlendirmeyi bir deneyin, inan kibir üzerinde de çok iyi etkiler yaratabiliyor. aşırı konuşma sorunu genelde kaygı bozukluğu ve stres emaresidir, göründüğü kadar kendini beğenmediğine eminim annenin.

olabilir ama yeter artık bıktık.

tahmin edebiliyorum, ama bunaldığınızı çok belli etmemeye çalışın bence ailecek. muhtemelen sizin ona karşı olan tepkinizi gördükçe daha çok strese girip daha beter konuşma döngüsüne düşüyordur. siz elinizden geldiğince sükuneti sağlamaya çalışın. şu anda unutmuş gibi olsan da o senin annen ve aslında onu seviyorsun, nasıl o seni seviyorsa. ana noktan bu olsun bu sorunu aşmaya çalışırken...