Ondan sonra başkasına dokunmak başkasını sevmek istemiyorum?

Çok uzun değil aslında, sadece 2 ay. Ama hayatımın en güzel iki ayı. Bir çok kişiden hoşlandım evet ama bu çok farklıydı. İlk tanıştığımız an içimde öyle bir his oluştu ki. Devamlı birlikteydik, ilk defa bir insanın kokusunu merak ettim, ilk defa birine sarılmayı özledim. Ama biraz fazla sevmişim.
Bana hiç beni sevdiğini söylemedi ama belliydi herkes söylüyordu bu çocuk seni seviyor diyorlardı. Bende kaptırıvermişim kendimi işte. 1 ayın sonunda ailesi yüzünden ayrıldık. Benden öyle kolay vazgeçti ki en çok bu acıttı içimi. Çok farklı bir insana dönüşmüştüm oysaki. Sessiz sakin ne derse tamam diyen ama gücümü kaybetmeden kendime güvenimden ödün vermeden. Farkında olmadan içten içe yıkıldım.
22 gün geçti üstünden tüm resimleri silmişim artık unutmaya hazırlanıyorum ve telefonumda bir mesaj. Kokumu özlemiş dokunuşumu özlemiş BENI özlemiş. Daha fazla özlemeye dayanamadım hemen kabul ettim geri dönüşünü ama pişmanım. Titreye titreye sarıldım doya doya kokladım. Ilk defa beni sevdiğini söyledi, ilk defa bana böyle sarıldı. Saçlarımı kokladı özürler diledi. Karşımda çok farklı biri vardı. Ama her şey güzel gitmiyor maalesef. Araya giren o 22 gün bizi uzaklaştırmış koparmış. Eskisi gibi görünsekte her şey normal gitsede 1 hafta tahammül edebildik birbirimize. O koca 2 ay içinde 1 kavgamız bile olmadı en çok buna seviniyorum. Arkaya dönüp baktığımda hep gülerek hatırladığım anılarımız var. Hayatımda kocaman bir iz bıraktı ve gitti.. aradan 1 ay gecti.
ben ilk defa bir erkeğin bana dokunmasına izin verdim. Pişman degilim o bile güzel bir anı ama ben bunları haketmedim. Yeni yeni farkediyorum ben aşık olmuşum. Ağlamıyorum üzülmüyorum iyiyim ama unutamıyorum. Devamlı hatırlamak zorunda mıyım.. Yeni biri var aslında o beni seviyor ama ben kendimi zorlasamda bir şey hissedemiyorum. Hiç kimseye karşı hemde. Kimseyi sevemiyorum aslında birini sevmek istiyor muyum bilmiyorum. Kendime yeni bir şansı nasıl veririm ben?