İki senelik ilişkim oldu çok sevdim çok da sevildim. İnsan hiç bitmeyeceğini düşünüyor, öyle bir bakıyor öyle bir konuşuyor ki bitmez diyorsun. Seviyorum diyor sende beni sev diyor sonra bir bakmışsın başkasıyla aynı şeyleri yaşıyor.
Bundan 2 sene önce hayatımdan gayet memnundum yalnızken de, her zaman tanıştığım takıldığım insanlar oldu, hiç yadırgamadım geleni gideni. Sonra o geldi, gideceksen gelme dedim, gitmem dedi.
Gitti yadırgadım, Çok üzüldüm canımdan can ömrümden ömür gitti.
Sosyal bir insanım yeterince de arkadaş çevrem var. Çivi çiviyi söker dediler, tamam deniyim dedim. 3 ay oldu ayrılalı 3 ayrı kişiyle görüştüm ama her görüşme bittiğinde bir o değil dedim kendi kendime. Neyi varsa. O kadar büyütmüşüm ki kafamda anlayamıyorum kendimi de.
Sorun onlarda değil arkadaşım. Sorun sende ve bende. O insan kalp kıran insan sen değilsin. Dinden, karmadan, taoizmden neyden girersen gir konuya, her şeyin bedeli var. Kalp kıran insanın zamanı gelince kalbi kırılır bunu bilerek yaşa. Sen iyisin kalp kırmadın, kırmayan biride çıkacak elbet karşımıza.
Sevmek sevilmek çok güzel şey, bu hayatı tek yaşamaktansa yanında sevdiğin biriyle yaşamak daha kolay ve güzel.
Benimki bir serzeniş. Napıyorsan yap ama kalp kırma. Ayrılık acısı çekeceğiz tabii ki bunun kaçışı yok ama bunu en aza indirmenin yolu kafamızda. Önce doğrunun ne olduğunu bileceğiz sonra ona göre davranacağız.
Valla dostum güzel yazmışsın güzel dökmüşsün içini, bahsettiğm insanlar böyle insanlar işte. Seni kullanan kötü zamanında yanında isteyen iyi zamanlar geldiğinde seni uzaklaştıran insanlar. Çok uğraşmışsın için rahat olsun, o kızda senin gibi kırılıp üzülecek diye kesin bişey söylemem doğru olmaz. Ama benim inandığım değerlere göre kırılmalı ve üzülmeli, hayatın ilerleyişi bu.
En İyi Cevaplar