Unutmanın Tarihçesi

Bilir miydiniz, unutmak sözü "un" kelimesinden gelir. Çok dert etmeyin Türkçe'nin hallerini. Kelimenin kökü neymiş, hangi ekler gelirmiş, hangi zamanın rivayetiymiş. Unutmak kelimesi "un"dan gelir.

"Un" bu bildiğimiz un. Hamur yapılan un.

Çünkü un ufak etmeden unutamazsın.

Hadi dene şimdi, parçalamadan bütün bir ekmeği yiyebilmeyi. Un değil mi bu? Unutmak istediğin bir olayı, bir kişiyi, parçalamadan, küçültmeden unutamazsın. Anılar bütün haliyle durdukça, belleğini sana zindan etmeye devam edecek. Unutmak istiyorsan, unutmak istediğin her neyse un ufak edeceksin. Sonra kapılacaksın bir rüzgara. Rüzgarda saçılacak her bir un tanesi. Sana geçmişten hediye sadece tozları kalacak.

Unutmak, aslında birde un(y)utmaktır. Bir avuç un al şimdi eline. Yutmaya çalış. Hepsini yutabilmişsen un(y)utabilmişsin demektir. Eğer yutamazsan, o senin boğazında hiç yutkunamadığın düğüm olacaktır. Un(y)utamazsın. Boğazındaki düğümü parçalamadan un(y)utamazsın.

Esin kaynağım Emrah Serbes'e sevgilerimle.