Bir Hayaleti Sevmişim Yıllarca

Keşke sadece bir bence olarak kalsaydı ama ona yazdığım bir veda mektubu niteliğinde .Bu bence nin linkini ona atıp sonsuza kadar onun hayatından gideceğim..

Sen benim ilk sevdiğimdin... İlk sarılışım, ilk fedakarlığım ve ilk aldanışlığımdın...

20 nisanda 5 senemiz doluyor ve o zamana kadar bu benceyi sen okumuş olacaksın. Biliyorum yine hatırlamayacaksın yıldönümümüzü. Zaten sen neyi hatırladın ki ? Benim sevgilim olduğunu bile bana unutturmuşken hem de...

Benden kilometrelerce uzaktasın ama bir bakıyorum etrafıma arkadaşlarımın uzakta olan sevgilileri sadece kelimelerde uzakta sense gerçekten bana çok uzaksın onların uzaklığından daha uzak. Her zaman konuşuyorlar kamera olsun telefon olsun. Birbirlerinin içtiği sudan yemekten bile haberleri var. Ben senin yaşadığını bile bilmiyorum şu an. Hayat ne kadar acımasız değil mi bana karşı ?

Soranlara sevgilim var de diyorsun. Sahiden sen var mısın? Bana var olduğunu gösteren bir şey söyle. Sadece bir kelime et var olduğuna dair. Ben olmayan birini sevmişken sen var olduğunu iddia ediyorsun.

Ben oyuncak bebeklerime sarılıp uyuyorsam, kitaplarımla konuşuyorsam, içimi duvarlara döküyorsam sôylesene sen nerdesin?

Sesini duymayalı aylar oldu.

Bir dakikan bile yok belki sesimi duymaya. Ben senin sesini bile unuttum... Peki yüzün? Evet sadece resimlerde görüyorum bir senedir. Artık Sosyal medya hesaplarımı kapattırdın bana senin yüzünü unutmamamı sağlayacak herşeyi elimden aldın. Peki yüzünüde unuttum diyelim .. Ya hissettirdiklerin Bunları nasıl unutturmayı becereceksin.

Ben sana yâr olmak istedim. Geçmişini kapatmak için kullanıp attığın yara bandı olmak değil..

Geçmişinde ne kadar terkedildiysen ne kadar üzdülerse seni işte o kadar üzdün beni. Benim suçum günahım neydi ?

Neden geçmişinin hesapları benim omzumda ağır bir yük olarak kaldı. Neden seni üzenler çok mutlu ama çok üzülen ben neden mutlu değilim. Benim mutlu olmaya birazda olsa hakkım yokmuydu ?

Ben bir hayalet sevmişim.

Aslında hiç olmayan birini kendi dünyamda yaşatmışım meğerse. Zaman geçtikçe sen iyice yok olmaya başladın zamanla şu siteden farkın bile kalmadi. Bu siteyi sevmezdin ama bak senin yapamadigin şeyi burda yüzlerce kişi yapıyor. Evet beni dinliyorlar. Konuştuğumda , özledim dediğimde şizofren olduğumu söylemiyorlar senin gibi. Bana sus onca işim var sana yazamam ne mesaj meraklisisin demiyor kimse.

Sen birini çok özlediğinde ağladın mı?

-Ben ağladım.

Sen hiç o diye oyuncaklarına sarıldın mı?

-Ben sarıldım

Sen hiç sevdiğin insanın yüzünü unutmaktan korktun mu?

- Ben korktum

Sen hiç ağlayarak benim için bir şeyler yazdın mı?

-Ben yazdım

Sen hiç yüzlerce kalabalıkta yalnız olduğunu hissettin mi?

-Ben hissettim

İşte ben seni bıraktıysam " senin yüzünden "

Elimi uzatsam yoksun, başıma bir iş gelse seni arayamam müsait değilsin. Sahi benden sonraki sevgililerin beni sorduklarında beni şizofren diye anlatmıştın. Sana bir gün iki gün boyunca hiç mesaj atmayan birine ve ona ulaşmak için herşeyi denediğin birine beni şizofren diye anlatmıştın. Seni, var olduğunu her şeyi unuturum ama asla Bu yaşadıklarımı unutmam...

Keşke şizofren olsaydım ve yaşadığım her şey hayal ürünü olsaydı!

İşte o zaman canım bu kadar çok acımazdı. Gerçek olduğunu bile bile şimdi bir ömür boyu seni kalbime o yok diye kabullendirmek zorundayım. Dilerim bunun acısını yaşamazsin hiç..

Hoşcakal

05.04.16