Ayrılabilmek Kadar Güzel Bir Şey Yok

Başlığı okuduğunuzda hemen hepinizin ne saçmalıyor bu adam dediğini duyar gibi oluyorum. İnsana bu kadar acı veren, yatağa hapseden, hayata küstüren, geleceğe dair olan umudunu kaybettiren, özgüven çöküntüsü yaşatan, kimilerini intahara kadar sürükleyen bir şeyin nesi güzel olabilir ki?

Güzel işte arkadaşım güzel. İstenmediğin bir yerde bulunmaktansa orda olmamak çok daha güzel.

Sevilmediğin bir kalbe girmeye çalışmaktansa hiç olmak daha güzel. Bitmiş bir ilişkiyi ayakta tutmaya çalışmaktansan kangren olmuş parmağı kesmek daha güzel. Mecburiyetlere sığınıp zor olandan kaçmaktansa gerçeklerle yüzleşmek daha güzel..

Etrafınıza bir dönün bakın mutsuz evlilikler, bir birini aldatan çiftler, zorla yürüyen ilişkiler, mecburiyete dayalı birliktelikler, boşanmış ve ortada kalmış çocukları görmüyormusunuz. Ayrılığın üzüntüden kaçarken aslında kendinizi daha büyük bir üzüntünün kollarına atığınızın farkında değilsiniz.

Vaktinde bitiremediğiniz bir ilişki size kavgayı, saygısızlığı, küfürü, şiddeti ve aldatılmayı/aldatmayı getirecektir. Kendine olan saygınızı yitirmenize sebep olacaktır. Gelecekte yaşanabilecek güzel günlerinizi mutsuzlukla ipotek edecektir. Her gün aklınızda acaba aldatıyormu sorusuyla yaşamanıza neden olacaktır. Evet belkide gercekten gözünüzün içine baka baka aldatılmanıza neden olacaktır. Bitiremediğiniz ilişkiler sizi istemediğiniz bir evliliğe yönlendirecek, böylecede hem sizin hem eşinizin hemde doğacak çocuğunuzun mutsuzluğuna sebep olacaktır.

Merak etmeyin kimse aşk acısından ölmüyor.

Merak etmeyin kapanmaz dediğiniz her yara kapanıyor. Merak etmeyin gün geliyor oda sizin için diğer insanlardan farksız biri haline geliyor. Merak etmeyin insan tekrar sevebiliyor...

Bu yüzden diyorum ki arkadaş. Kavgayla döğüşle, küfürle şiddetle, altarak aldatırlarak, ayrılmaktansa günü geldiğinde ceketini alıp gitmeyi bilmeli insan. Hiç birşeyi sorgulamadan bu neden böyle oldu bunu neden yaptı demeden onun senden sonraki hayatına müdahele etmeden. Sana vaktiyle yaşattığı tüm güzellikler için teşekkür edip daha fazla çirkinleşmeden, dik durarak onurlu bir şekilde arkasına bakmadan yürüyüp gidebilmeli insan...

Bir kişiye neler hissetmesi gerektiğini öğretemezsiniz. Siz onu sadece sevebilir onunda sizi sevmesini beklersiniz eğer ki bu sevgi yoksa artık orda durmanında bir anlamı yok. Herkes kendi payına düşen acıyı yaşamalı herkes yüreği, sevgisi kadar üzülmeli ve yoluna devam etmeli.

Onursuz gurursuz bir sevgidense, Onurlu bir ayrılığı tercih ederim...