Çünkü Ayrılık da Sevdaya Dahil, Ayrılanlar Hala Sevgili!

Herkesin;
Bir umudu vardır,
Bir savaşı,
Bir kaybedişi,
Bir acısı,
Bir yalnızlığı,
Bir hüznü…
Çünkü herkesin bir gideni vardır.
İçinden bir türlü uğurlayamadığı...

Ben seni böyle bilmezdim... Böyle umursamaz, kaygısız, bencil...

Bana ilk geldiğinde kalbimde bahar çiçekleri açtıran, yüzümde şimdiye hiç farketmediğim bir tebessüme yol açan sen! Hani bizim bir sonumuz olsun istiyodun, hani o kurduğumz hayalleri birlikte yaşayacaktık. Dualarımız, dileklerimiz gönlümüzden geçenler böyle değil miydi?

Nasıl vazgeçersin bizden sevgili? Bu kadar mı kolay çekip gitmek? O hayallerin ortasında beni yapayalnız bırakmaya nasıl gönlün razı oldu? Hiç mi acımaz için, hiç duymazsın sesimi?

Artık dayanacak gücüm kalmadı; gidiyorum uzaklara... Sesimi duyamayacağın, istesen de göremeyeceğn kadar uzağa. Hayır kaçmıyorum! Sadece yaşamaya çalışıyorum.

Çünkü bu şehirde ayak izlerimiz, bu şehirde kahkahalarımız, bu şehirde hayallerimiz varken yapamıyorum.

İşte şimdi senden vazgeçiyorum....