Öleceğinizi Hissedip de Arayacak Kimsenizin Olmaması Nasıl Bir Şey Sizce?

Öleceğinizi hissedipte arayacak kimsenizin olmaması nasıl bir şey sizce ?


Dün gece başımdan geçen olayı paylaşmak istiyorum sizlerle..


Benim yaklaşık 5 senelik bir ilişkim vardı ondan ayrılınca birkaç hafta hiç yüzyüze görüşmediğim birisiyle çıktım. Ama kendi özel sorunlarım, görüş ayrılıkları ve geçmişimdeki ilişkimden aldığım darbeler ve güvensizlik sebebiyle yapamadım ve ayrılmak zorunda kaldım.


5 senelik ilişkimde sevdigimi diğer kızlardan kıskandığım için şizofren damgası yemiştim.


Ondan sonraki çıktığım kişiyle ayrılınca o da bana pskolojin bozuk senin dedi. O kadar zoruma gittiki anlatamam.


Bana bu pskolojisi bozuk diyen insanlar daha okulunu bile okumayı bitirmeyi beceremeyen ve her suç bendeymiş gibi davranan insanlar bu arada.Bense 21 yaşında üniversite mezunu bir kızım( erken yazıldığım için erken yaşta mezun oldum)


Asla onları küçümsemek için demedim demek istediğim pskolijisi bozuk bir kız üniversite ortaminda zaten dikkat çeker.Zaten pskiyatri hocalarımızla içli dışlıydık okulda elbet anlardı birisi bir sorun olduğunu.


Öleceğinizi Hissedip de Arayacak Kimsenizin Olmaması Nasıl Bir Şey Sizce?


Ama yinede dün gece sahiden onlar haklı olabilir mi diye düşündüm. İnanın bu zamana kadar aldatıldım türlü türlü sorunlar yaşadım maddi manevi ama daha önce hiç böyle hissetmemiştim.


Nefes alamadım. Başım birden ağrımaya başladı.


İnanın kafamda küçük küçük şişlikler oluştu. Ağlayamadım bile. Tek başıma odamda dişlerimi sıktım , kulaklarımı kapadım , saatlerce o şekilde kaldım.


Öleceğimi hissettim.


Kelime-i şahadet bile getirdim; çünkü hayatta ilk kez böyle çaresiz kalmıştım.Annemleri çağırmaya korktum; çünkü yaşadığım sorunları biliyorlardı ve ilk sevgilim yüzünden olduğunu anlayıp bana kızabilirlerdi. Sırf bu yüzden ölmeyi bile göze almıştım.


Sonra o halde saat 05:40 ta uyuyakalmışım..


Bu hayatta sadece ailem varmış.


Dün gece şunu farkettim. Ailemden başka kimseye haber vermeyi bile düşünmedim. Arayacağım, mesaj atabileceğim bir dost, arkadaş bile olmadığını farkettim. Hepsi sevgilileri için beni bırakıp giden dost sandığım insanlardı. İşte dün anladım. Ne sevdigim insanlar ne dostlarım.. Bu hayatta sadece ailem varmış. Şu an ben iyiyim, toparlandım.


Allah'a şükürler olsun.

Öleceğinizi Hissedip de Arayacak Kimsenizin Olmaması Nasıl Bir Şey Sizce?
Cevapla