"Ama Evlisin, Benim Değilsin"

Ayrılacağımız aklımın ucundan geçmezdi.

Bir an bile düşünmek istemedim. 22 temmuz 2009da başladığımız bu yol 22 kasım 2013te sona ermişti. Evet ayrılabilirdik belki ama sen.. sen başkasını sevemezdin, bana baktığın gibi bakamazdın..

Bir ara psikolojim çok bozuktu evde uyuyamıyodum, sen arabanla bütün İstanbul'u bana gezdirip öyle uyuturdun beni.

Meyve sevmezdim her gün meyve salatası yapar yemem için zorlardin.

Bir gün kavga ettik ve ben sinirle 'bitti' yazdım sana. Nasıl olsa gelir peşimden bırakmaz beni dedim.. 3 yıl oldu hala gelmedin. Seni başkasıyla el ele gördüğümde dünyam yıkıldı başıma.

Benden başkasını sevemezdin !!

Daha sonra kendin de itiraf ettin bunu. Senin yerin hep ayrı olucak 'küçük bebeğim' dedin. Küçük bebeğim bizim aramızda bir şakaydı. Yoldan geçen bebeği 'ayy küçükk bebekkk' diye sevdiğimden beri.

Nefret etmeyi denedim. bir ara nefret ettim hatta öylesine ettim ki aklımdan geçen hain planları bilemezsin. 22 temmuzdan, adı yağmur olan kız çocuklarından,teoman sevdim seni bir kereden, çarşamba gününden. Herşeyden nefret ettim. Tek bir haberinle beni darmadağın etmeyi başardin.

Ve artık AMA EVLİSİN.. Yüreğim acıyor bilemezsin. Yine annemin dizlerine yattım.

Annecim nolur geçsin artık nolur nolur'

diye yalvardım GEÇMEDİ. Gitmez dediğim kim varsa gitti. Bitmez dediğim ne varsa bitti. Ben bittim..