Bazı şeyler sınav sonrası hatırlanan cevap gibi,
"Artık çok geç."
Sizlere başımdan geçen bir olayı anlatmak istiyorum. Belki de bazı insanlara ders olur.
Hayatımda gördüğüm en saf, en tertemiz, en mükemmel ilgiyi onda görmüştüm. Yıllardan 2012 tabi, daha küçüğüz. Beni ilk kez öptüğü gün küsmüstüm ona. O da yine küserim korkusundan hiç öpemezdi bile beni. Öyle saf, öyle tertemiz bir ilişkimiz vardı ki başlarda. Taa ki çok zaman geçene kadar.
Hatırlarım, yaz gecelerinin birindeyiz. Ablam sevgilisi ve tanımadığımız bir çocuk. Eğlence dönüşü ayaklarımı hissetmiyorum. Yatağıma uzanmıştım, o kadar yorgundum ki telefonumda ki cevapsız aramalarına bakacak mesajlara cevap yazacak halim yoktu. Direkt uyudum. Uyandığım zaman telefonumdan deli gibi çağrılar ve mesajlar gördüm. Ve ardından cevap gelmişti. En son ki mesajı sabah 7de.. Ve öğlen 11 olmuş.
Karşımda meraktan uyuyamayan bir sevgilim vardı. Okumaya bile üşenip, "iyiyim" yazmıştım. Direkt aradı. Sinirden deliye dönmüştü. Hakaretler etti. Küfür değil tabi, sadece kızgınlıklarını kustu bana. Bende o sinirle bitsin o zaman demiştim. Tamam dedi kapadı. 10 dk geçmeden yine aramıştı, karşımda bana kızdığı için özür dileyerek ağlayan bir sevgilim vardı. "Nolur bitmesin, ben sensiz yapamam" diye diye ağlıyordu. Off tamam dedim, kapadım.

Artık rahattım. Ne de olsa naparsam yapayım beni asla terk etmeyecek biri vardı hayatımda. Gecenin bir yarısı hastayım dedim diye, "oy kıyamam sana" değil de, "geliyorum yanına" derdi. O dersten kalma ihtimalim bile varken üşengeçlikten yapmadığım tüm derslerin ödevlerini kendisi yapardı bana. Beni zorla ders çalıştırır, bana annelik ederdi, babalıkta..
Uğruma yapmadığı hiçbir şey kalmadı onun. Yazsam satırlara sığmaz. Canını istersem kanlı canlı ellerime verirdi. Ondan hatırlarımda kalan son bakışı öyle masumdu ki, eriyerek bakardı resmen. Kuzu gibi. Sanki öz ve öz yavrusuyum, öyle sahiplenirdi, öyle kıyamazdı ki bana. Koklardı öperken. Cinsellik konuları açmayan tek sevgilim oydu.
Haftada en az 10 kez saçma sebeplerle ilişkiyi bitiren ben, bir gün yine saçma sebeple bitirmek istedim. "Bak yeter artık, nefes alamıyorum." demişti. Bende şımarık şımarık "byee" yazmıştım.
Mesajımı attım ardından upuzun birşey yazmıştı, okumadan sildim. Çok rahattım, nasılsa gece uyumadan önce arayacaktı beni. Uyudum o gece ve telefonum hiç çalmadı. Ertesi gün her sabah kapıda beni görünce kollarını açarak yanıma koşan, şapşal şapşal gülen insan yoktu. bir garip olmuştum. Okul çıkışı, gece, ertesi gün, ertesi sabah..Günler böyle akıp geçti. Tam 1 hafta oldu ve bana hiçbir şey yazmamıştı. O gece telefonuma baktım, fotoğrafını açtım.. Farketmeden yaş damladı gözlerimden. "Ben mesaj atacağım" dedim. Mesaj attım ona. Tepkisi sadece, "ne var?" oldu. Elim ayağım titriyordu, gözlerime inanamadım. "Yarın okul sabahı yanıma geleceksin" dedim emri vaki şeklinde. Hayır git başımdan falan dedi ama ısrarlarımla ikna etmiştim onu.
Nasılsa beni görünce bana kıyamaz dedim.
Beni artık sevmiyor musun?
Yanına gittim, evden çıktım. Evet oradaydı. Bana kuzu gibi bakan insan sadece kızgınlıkla bakıyordu. Ne var dedi, neden çağırdın. Ne istiyorsun. Ağzımdan tek bir kelime bile çıkmadı, sadece hüngür hüngür ağlamaya başlamıştım. Sarıldım sonra. Yüzüne baktım, ağlamamak için kendini zor tutan ifadesiyle "Git, yalvarırım git artık hayatımdan." dedi. Ben artık tasmanı attım, senin köpeğin yok karşında dedi. Kollarını tuttum, son birşey soracağım. "Beni artık sevmiyor musun" dedim, "hayır" dedi. Ve gitti. Yalan söylüyordu, biliyordum. O beni severdi.. O bensiz yapamaz ki. O benim. O benimdi. Herşeyimdi. O bana kıyamaz ki. Yapamaz, olmaz. Olamazdı. Ben çağırsam gelirdi, ağlarsam öperdi. O bana aşıktı. Yapamazdı.

Yürüyen ölü ifadesiyle eve doğru yürüdüm. Ne trafik umrumdaydı, ne insanlar.. Karşıya geçerken çalıp duran kornaları duyamıyordum bile. Sanki hayat durmuş, sanki hayatımın tüm amacı yok olmuştu.
Sonra aylar geçti. Onunla yeniden konuşma şansımız olmuştu. Ona, "pişmanım, neden artık beni istemiyorsun?" demiştim.. Ve bana bakıp, "Seni zaten kaybettim. Bir kez daha kaybetmeye gücüm yok." dedi..
Zaten de yaptığım şımarıklıkların onsuzluğuyla bedelini çok ağır ödedim. Daha bir kaç ay önce sosyal ağdan eklemiştim onu, ilk defa kabul etti beni. "Naber" yazdım. "İyiyim sağol" diye cevap verdi.Bir zamanlar benim uğruna ölen insanın böyle olması canımı çok yaktı, bende daha fazla acı çekmemek için geri sildim kendisi. Ve hayatıma bakmaya karar verdim.
Ve bir çocuktan hoşlanmaya başladım. Çocuk çok yakışıklı, zeki ve kuul bir tip. O çocukla olursam herşeyi unutabileceğime inanıyordum. Ve biliyor musun? Az önce buluşmadan geldim. Çok harika vakit geçirdik, inanılmaz güldük, inanılmaz eğlendik. Ve sonra eve gitme vakti geldi, taksiye bindim. Ve takside sebebini bir türlü bilmediğim bir şeyden dolayı hüngür hüngür ağlamaya başladım. Ve eve gelince anladım sebebini..
Ben onu hala çok ama çok özlüyorum ve biliyorum, hayatımda kim girerse girsin, ben hep onu sevip bir tek onu özleyeceğim.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar