Sevgiliden, nişanlıdan, eşden ve evlattan ayrılmak ve ufak tavsiyeler.
Merhabalar arkadaşlar.
Burada bu benceyi okuyorsan eğer sen de ayrıldın demektir. Aramıza hoşgeldin :) Nacizane bir tavsiye ya da fikir olarak kabul ederseniz ben de bir şeyler paylaşmak istiyorum.
16 yaşımda birini sevdim ama böyle bir sevmek yok.. 2 yıl sadece gözyaşı dökerek heder olmak nedir iyi bilirim. Bir çare aradım aylarca nasıl acıdan nefes alabilirim nasıl bu dertten kurtulurum diye.. yanmak var ya ciğer yangını iyi bilirim. Yaptığım en büyük hata duygusal şarkılar dinlemekmiş
Derdimi kimseye anlatamayız ya bende yazdım. Kaç ajanda kaç defter her an her dakika belki de yazdım sadece... bunu yapma! Küçük bir şey sırf eli değdi diye nimet olur mu? Nimet değil hiç bir hediye ya da elinin değdiği ayağının bastığı toprak. Yapma!
Toplumdan kaçıyordum hep. Kaçma üstüne git.! Onu düşünüyordum meğer başka bir meşgale gerekirmiş. Özetle durum düşüncelerden ibaret.
Sen hayata nasıl bakarsan hayatta sana öyle bakar!
Fakat acı bu raddedeyken iyisi çünkü seni esas güçlü kılacak belki de budur.sonuna kadar da hisset korkma ..
Nişanlısından ayrılanlar için
Biriyle evlenmek için bir yola çıkıyorsun. Ve bazı faktörler sizi yarı yolda bırakıyor. Unutma ki Nisan ve söz süreci o senin için doğru kişi mi değil mi diye bir süreç. Evvela şunu bilin. Aşk insanın gözünü kör ediyor ama güzel kardeşim ailesi ve senin ailen de İşe giriyor bu noktada sevgiliyken 2 kişi nişanlıyken asgari 4-6 kişilik oluyorsunuz.
Gözlem yap dikkatle bu kadin/erkek bana eş olur mu? Evine bakar mı? İlerde çocuğuma iyi bir evebeyn olur mu? Beni başında mi taşır sahiden yoksa paspas mi eder? Bilinçli mi yoksa başkasının aklıyla mi geziyor?
Ki bu çok önemli bir şey! Evet bayan için diyorum bazıları ev işi yemek yapmayı vs bilmiyor ama niyeti var mı? Ya da erkek için diyorum örneğin memur misal, işsiz kalsa evini gecindirecek yüreği var mı? Gerçekleri konuşmak istiyorum bu yüzden önemli. Ve gerçek şu aşk karın doyurmuyor?! Bir gün çocuğun için maddiyatsizlik yüzünden birşey alamayacak günler de gelebilir. Aynı şekilde erkek de şunu düşünmeli bu kadın beni var günümde olduğu gibi yok günümde de yanımda olacak mı?
Şimdi gel gelelim iş ayrılma noktasına geldi çattı. Her iki taraf da bir çıkar yol bulamadı. Üzülme bu çözüm değil bir kere. Düşün ki iyi olsaydı zaten bitmezdi. Sebep ne olursa olsun. Demek ki biri daha az sarıldı ya da yıllarca sevgili olmuşsun ama tanıyamadın! Evlenince bitmesi daha acı bunun için şükret en doğru şey bu çünkü. Fakat bundan önce de her ne olursa olsun gerçekten de sen doğru musun bunu bir ölç ki yarın bir gün pişmanlık duyma!
Genelde Nişan evresinde görmezden gelinen olmazlar evlenince ortaya öylebir çıkar ki. Hemde kabak çiçeği gibi açar. Çünkü nişanlıyken bir hata evlenince 10 misli ile olacak. Kimse kendini kandırmasın istisnalar hariç. Ancak bir örnek vereyim istiyorum. Nişanlıyken cimrilik yapan bir adam ya da nişanlıyken ailesini çok öne süren bir kadın evlenince bunu daha fazla yapacak bu kesin. Ve tabi bir örnek bu ayrıca ince bir çizgi. Ve bunu bu noktada tartmak çok mühim!
Evlilik geldi çattı.
Unutmayın ki herkes ama herkes mutlu olmak için evlenir! Aşk evliliği öldürüyor değil siz öldürüyorsunuz çünkü bilin isterim kimse kimsenin malı değil ve ben onun malıyım diyen biri bile değil. Öyle ki evlilik de bitecek bir şey. Doğru değil mi?
O halde bir sebepten bittiyse evlilik. Önünüze bakın. Ben boşanıp tekrar birleşen çok çift gördüm şahsen ben hiçbirini de mutlu görmedim! Ama denemek istiyorum diyenler de buyursun inşallah canım ya deriz.
Seviyorduk biz. Aile girdi araya ya da kadın ayarttı onu da ondan.. Veya aslında öyle değil de şöyle. Bunlar kendini kandırmak başka bir şey degil.
Seven gitmez! Öyle kolay değil?!
Geçen bir ara umudumu kaybettim bir hüzün geldi içime sonra bir düşündüm de. Benim 80 yaşındaki nineme görücü geliyor da ben mi kalayım dedim ... bak bu bir misal arkadaş öyle çünkü. Annemin hep bir lafı vardı ölümle nikah vaktini bekler. Buna inan evlilik nasip işi bir kere ve evlilik farz boşanmak sünnet derler.
Karalar bağlayıp yaş tutmak kimseye fayda etmez. Karşınıza çıkan iyi insanları tepmeyin! O ayrılık süreci en sancılı süreç oluyor kimi için ama önünüze bakın hayatı yaşayın. Düşünmek ve acı çekmek ya da toplumdan kendini soyutlanman kimseye fayda etmez. Seni yok eder sadece. Ha ben yok olmaya razıyım diyorsan madem niye boşandın ki?
Öyle de yok olacaktın zaten belki gururun belki şerefin belki haysiyetin belki psikolojik olarak belki dayak belki savurgan eş. Vs vs... zaten yok olacaktın. Eger diyorsan hata benimdi ben ettim artık ondan beni istemiyor ondan ben yok olayım diyorsan. Evet, git acı çek iliklerine kadar hisset. Belki aklın başına gelir de ikinci eşine aynı ahmaklıkları yapmazsın. Bu da hak.
Şimdi gel gelelim evlat konusuna!
Sadece şunu sormak istiyorum. Hanginiz ana babanıza bağlı kaldınız? Herkes vakti gelince okuluna gitti, işine gitti, sevgiliye gitti, gitti yuva kurdu.. yani herkes gitti insanlar gider. İçiniz de birileri olabilir çocuk konusunda kafası karışık. Üzülmeyin herkes bişeylerden çekiyor mecburen benim de çocuğum var ve ben bir anneyim gerekirse canımı veririm! ama o benim değil! onu ben doğurdum!
Allah onu bana bağlı yarattı dünyaya gelirken o bağı kestiler. Bakın bu çok derin bir durum aslında. Öyle ya kimse kimseye bağlı değil. Herkes kendi hayatına bakar bir gün. Oğlum dersin elin kızı gelir alır. Kızım dersin elin oğlu gelir karım der. Ha vefa ya da hayır bunlar zaten ayrı bir konu. Nacizane bir iki tavsiye de vermek isterim.
Ayrıldınız ve yeni bir ilişki durumu da oldu.
Çocuklu bir kişi karşına çıktı diyelim önce şunu düşün "ben bu çocuğa iyi mi olurum kötü mü?" Eğer diyorsan ben çocukları severim. Ya da diyelim ki kadın /adam çok iyi tam aradığın insan ama çocuğu var. Çocuğu sorun edip de bırakmayın o güzel insanı çünkü çocuğu sen büyütürsen veya iyi bir abla abi olursan ona o er ya da geç sana dönecek emin ol. Hele ki küçük çocuk ise. Ki genelde bu böyle olmuştur. Sen o çocuğu büyütürsen o sana hayreder! Nerden biliyorsun ki kendi çocuğunun sana hayırlı olsun? ? Garantisi yok. .ama elin istemediğin garibi gelir de senin kapını çalıp ana der baba der.
Dikkat edin normal aileler için söylüyorum üvey evlat daha vefalı kendi evladından. Ve inanlar için söylüyorum ki Allah sana o çocuğu gönderdi belki de senin o çocuğa yapacağın analık ya da babalık senin cennete gitmen için bir fırsat. Bunu düşün!
Bundan bahsetmişken şuna da değinmek gerekir;
Çocuğu olan bir bireysen eğer bu noktada kadın ol erkek ol. Seni kimsenin seçmeye hakkı yok. O çocuk senin çocuğun ve seni kabul eden onunla etsin ve sen seç! Çünkü sen artık tek kişi değilsin. Sen evleneceğin insanı seç o lüks sana ait. Bu ezik bir şey degil asla böyle düşünme :)
Arkadaşlar hayat bir şekilde zor. Birleşmek de var için de ayrılmak da. Günümüzde çok zor işler bu işler. Kim iyi kim kötü belli değil.
Ama kendini olduğundan farklı göstermeye çalışan biri daima kaybeder masken düşer rezil olursun. Neysen osun. Seni öyle kabul etsin. Edecek. Fakirim ben de! Ben sinirliyim de. Ben duygusal insanım de .ağlamak istiyorum de. Ama dürüst ol. Çünkü her nekadar dünya adil değil desek de Allahın adaleti bir gün bir yerde öyle güzel tecelli eder ki bu beşeri insan şaşar kalır.
Okuduğunuz zaman ayırdığınız için çok teşekkürler :)
En İyi Cevaplar