Ayrılıktan Sonra Yapılmaması Gerekenler

Selamlar.

Herkes ayrıldıktan sonra ne yapılması gerektiği ile ilgili yazmış, ben de yapılmaması gerekenlere değineceğim. Çünkü yapılması gerekenler kısmında eksiksiz yerine getirseniz dahi yapılmaması gerekenleri es geçerseniz olduğunuz yerde sayıyorsunuz.

-Kesinlikle onu merak etmeyin. Telefondan silin. Faceboktan yahut hangi sosyal platformdan takip ediyorsanız engeleyin. Engellemesi kolay, zor olanı tekrar bakmamak. O engeli koyduğunuzda bitti olay. Tekrar dönüp bakmayın.

-Kesinlikle ortak arkadaşlarınızla görüşmeyin. Sizin yanınızda olanları yanınızda tutun ama onun yanında olanlardan uzak durun. Laf taşımalarına izin vermeyin. Ondan gelen suçlamalara kulağınızı tıkayın. Arkanızdan söylediklerini duymamaya çalışın. Onun yanında kalanlarla muhatap olursanız günü gelecek o kişi ile de muhatap olmak zorunda kalacaksınız.

-Kesinlikle kendinizi eve kapatmayın. Depresyonu tetiklemek için en etkili yol budur. Yalnız kalmamaya çalışın. Haftada 2-3 defa arkadaşlarınızla çıkın, havadan sudan konuşun. Sosyal olun.

-Kendinize onunla birlikte yapmadığınız uğraşlar bulun. Anılar sizi üzecektir. Onunla çok film izliyorsanız ayrılığın ilk dönemlerinde film izlemeyin örneğin. Durup dururken onun eksikliğini hissedecek ve üzüleceksiniz. Bir müzik aleti çalmaya başlayın mesela. Oyun oynayın. Spor yapın.

-Kendinizi başkalarına kapatmayın. Direk karşınıza ilk çıkan insanın üstüne atlamak ne kadar yanlışsa başka insanlara da kendinizi kapatmak öyle yanlış. Yeni insanlar tanıyın. Arkadaş olarak yaklaşan kişilere şans verin.

-Kesinlikle hemen bir ilişkiye başlamayın. Biraz dinlenin, zarar gördünüz, üzüldünüz, kırıldınız. Hak etmediğiniz şeyler yaşadınız belki de yaşattınız. Ne olursa olsun hataları tekrar yapmamak adına kendinizi dinleyin. Önce arkadaş olun insanlarla, kendinizi hazır hissedince ilişki aşamasına geçin.

-İnsanlar doğası gereği çok hayal kurar. Bazıları haddinden çok. Hayal kurun elbette ama o kişi olmasın hayallerinizde. Kapadı o sayfa. Bitti. Bunu kabullenin.

-O yokken zaman ayıramadığınız kişilere zaman ayırın. Onlar iyileşmenize yardımcı olacak. Sizi menfaatsiz şekilde seven kişilere sığının, onlar bu fırtınalı dönemde sizin limanınız.

-Asla kendinize acımayın. Elbette bunları siz hak etmediniz. Ama yaşandı bir şekilde. Hata olarak kabul edin bu yaşananları ve kesinlikle hatalardan ders alın. Sizin yaptıklarınızdan da, size yapılan ama sineye çektiklerinizden de..

-Hayat bu neler getirecek, neler alacak bilinmez. Ama her olasılığa açık olun. Bariz şekilde hata olduğu ortada durumlardan kaçının. Doğru olduğuna katıksız inandığınız şeylerin peşinden gidin. Artık daha farklı ve olgun bir insansınız. Hayal kırıklıkları, üzüntüler hepsi geride kaldı. Geride kalan şeyler yüzünden bugün de acı çekmeyin. Çünkü bugün çektiğiniz acı yarınınızı da karartıyor.

-O insanı gözünüzde ilahlaştırmayın. O gitti diye ömrünüz boyunca yalnız kalmayacaksınız. O vazgeçilmez değil. Onsuz hayat imkansız değil, bunu öğretin kendinize.

-Çikolatanın dozunu kaçırmayın.

-Alkolü abartmayın.

-Sigara asla günde 1 paketin üzerine çıkmasın.

-Yemek, uyku gibi unsurları arka plana atmayın. Ruhunuzun zaten sağlığı bozulmuş durumda yaşananlar dolayısı ile, bedeninizi de aynı yola sürüklemeyin. Evet, uykular kabus dolu. Evet, yemekler tatsız tuzsuz ama düzelecek her şey.

-Güven sorunu yaşamayın. İlişkilerde her zaman bir taraf daha çok sever, bir taraf daha çok kıymet verir. Ayrılan siz de olabilirsiniz o da. Ama ne olursa olsun ilişkide ayrılık olması sizin ilişki yaşayamaz, kıymetsiz yahut ilişkiye layık olmayan bir insan olduğunuz anlamına gelmez. Hatalarınız olabilir, özeleştiri yapıp düzeltin. Ama kesinlikle sizden vazgeçen birisi sebebi ile siz de kendinizden vazgeçmeyin.

-Farklı bir insan olmaya çalışmayın. Tek amacınız eski halinize dönmek olsun. Eski halinizden farkınız kazandığınız tecrübeler olacak ve onlar sayesinde aynı hatayı bir kere daha yapmayacak, aynı üzüntüleri bir daha yaşamayacaksınız.

Son olarak bunları yapmazsanız birazdan buraya kopyalayacağım kendi kendime karaladığım bir yazıyı yazacak duruma gelirsiniz. Evet, geçmişte ben bunları yapmadım ve iyileşemedim. Hatalarımdan ders çıkararak yazdım bunları.
O yüzden ben derim ki; yapın.


"aniden uyanıyorum. sanki birisi kulağıma bir şey fısıldamış gibi. sonra saate bakıyorum. daha 2 saat var uyanmama.
düşüncelere dalıp uyayabiliyorum zaten yalnızca. sonra kendimi tavana bakarken buluyorum. neye uyanmaya 2 saat vardı?
işe gitmeye mi?
üzüntüyle dolu bir güne mi?
onsuzluğa mı?
bir daha saate bakıyorum. meslek hastalığı sanırım. 1 saat kalmış. 1 saat boyunca ne düşündüm ki ben gecenin karanlığında?
4 ay boyunca yaşadıklarımı tabi ki, son 1 haftadır olduğu gibi.
üzüntülerimi, sevinçlerimi. onu, onsuzluğu.
öyle bir anda ayaklarım yere basmıştı ki yer çekimi toprağın altına doğru çekiyordu beni.
belki de ait olduğum yere doğru..
sonra gözlerimi açıyorum. düşünceler yine beni kabuslara yollamıştı.
ter içinde uyanıyorum.
15 dakika daha var.
ne için diyorum allahım, ne için.
besmele ile kalkıyorum. dişimi fırçalıyorum normal bir günmüş gibi. yüzümü yıkıyorum normal bir günmüş gibi.
bir sigara yakıyorum.. aç karnına sigara içmezdim ki ben. yemek de yiyemiyorum ki bu günlerde. her şey normal bir gün olmadığını anlatıyor bana..
onsuzluğa uyuyor, onsuzluğa uyanıyorum. normal bir gün değil. onsuz bir gün.
uyku? onsuzluğa verilen kabus arası sadece..."


Okuduğunuz için teşekkürler. Dilerim hep hak ettiğiniz ve sizi hak eden kişilerle karşılaşırsınız.

Not: Yazının başındaki ve sonundaki iki resim bunlara uyarsanız yaşayacağınız farklılığı gösteren resimlerdir. Temsili değil :)