Aşkın Zaman Aşımı

Aşkın o bağımlılık yapan tadını almış birisi, asla bundan kurtulamaz. Ancak tadı alınan aşktır. Aşık olunan değil.

Aşk ile nefret arasındaki ince çizgide yürürken, dengede olduğunuzu sanarsınız. Ancak gerçek, acı olan tarafa ne kadar geçerseniz, aşktan o kadar uzaklaşırsınız. Önceleri aşk tarafına daha çok geçmek için mücadele edersiniz. Öyle ki sizi çeken karanlık tarafa karşı koymaktan yorulmaya başlar ve zamanla çizginin öbür tarafında daha az acı çektiğinizi fark edersiniz.

Karanlık tarafta geçirdiğiniz süre boyunca, kalbiniz yavaştan katılaşmaya başlar. Usandıran, bıktıran ve benliğinizi hiçe sayarak yaptığınız müsamma zinciri çizginin sonuna gelmenizi sağlar.

Artık nefret etmediğinizi fark edersiniz. Acı azalmış, heyecan duyulmamaya başlamıştır. İfadesiz bakışlar, soğuk konuşmalar ile birlikte içinizdeki yorgun kendini göstermiştir. Çizgi artık yoktur. Ne tarafa giderseniz gidin artık aynıdır. Boşlukta yürürsünüz. Özgürce. Rahatça.

Aşk zamana yorgun düşmez aslında. Aşkı yormak zamanın lehine işler. Aynı zamanla yorgunluğun geçeceği gibi.