Yazacaklarım birazcık uzun olacak, önceden uyaralım da :)
kendim hakkında biraz bilgi vereyim,
görünüş:
kimine göre tipsiz, kimine göre yakışıklı biriyim. öylesine söylemiyorum bunu. gerçekten öyle. çok acayip bir durum, mesela iki kişiye sorun, biri çirkin der biri yakışıklı der. bu konuda sıradan bir tip değilim. aynı şekilde bazen çirkin hissediyorum, bazen yakışıklı. kafa karıştıran bir durum.
ortam insanı değilim, herkes ile samimi değilim. her insan ile konuşamıyorum, tahammül edemiyorum. sevmediğim insanlar beni soğuk buluyor doğal olarak. ama çok iyi arkadaşlıklarım var diyebilirim. kafası çalışan insanları bulmaya çalışıyorum her zaman.
ayrıca iyi niyetli olarak gördüğüm insanlardan bir şeyimi esirgemem, öyle insanları ararım.
araştırmayı okumayı severim, genel kültürüm iyidir, söylediklerime güvenir insanlar.
Olaya liseden başlayayım.
Lisede hiç sevgilim olmadı. sevdiğim oldu. hatta sevdiğim kız da beni seviyordu. davranışlarını beğenmediğim için o iş olmadı.
adım atmadım. o adım atmaya çalıştı, o fırsatı yaratmadım.
biraz pişmanım açıkçası. bazen özlemiyorum desem yalan olur.
Lisedeyken pek bu işleri düşünen insan değildim zaten. Geçici ilişkiler istemiyordum. bir de herkese katlanabilen bir insan değilim. bir tane bulayım, ömür boyu birlikte olayım şeklinde düşünüyordum.(hala öyle)
üniversiteyi kazandım.
burada kendi tarzımı yarattım, bakımlı olmaya gayret ediyorum. sakal falan bıraktım, olumlu tepkiler aldım diyeyim.
ünide istediğim karakteri daha iyi yansıttığımı söyleyebilirim.
doğal olarak kızların ilgisi de arttı. benim bir taktiğim vardır :) önce kendimi çekerim, pek ortalarda görünmem. sonra ortaya çıkarım.
taktiğimi uyguladım. kızların ilgisini hissedebiliyordum. alıcı , davetkar bakışlar dikkatimi çekiyordu. gözü dışarıda olmayan biri için keyifli bir durum bu, beğenildiğini hissetmek. ya da beğendiğim kişiye yaklaşabilmek. işte bu özgüvenimin tavan yaptığı dönem diyebilirim.
işte sorum burada,
ben tek bir kişiyi arıyorum, tek olsun hep olsun istiyorum ama doğru kişiyi buldum mu emin değilim. şu anda durumu ilerletebileceğimi düşündüğüm 5,6 kız var. hiç birinde aşırı yoğun bir şey hissetmiyorum.
ama beğeniyorum diyelim. kiminin gülümsemesini, kiminin davranışlarını.
aklım bir yandan bekle diyor. bir yandan da mutluluğu harekete geçmeden yakalayamazsın diyor.
ne yapmalıyım?
birine şans mı vereyim, yoksa kafamdaki insanı aramaya devam mı edeyim.
bazen umutsuzluğa düşüyorum bulamayacağım diye.
benim için zamanını ayıranlara teşekkür ediyorum.
cevaplarınızı bekliyorum
kendim hakkında biraz bilgi vereyim,
görünüş:
kimine göre tipsiz, kimine göre yakışıklı biriyim. öylesine söylemiyorum bunu. gerçekten öyle. çok acayip bir durum, mesela iki kişiye sorun, biri çirkin der biri yakışıklı der. bu konuda sıradan bir tip değilim. aynı şekilde bazen çirkin hissediyorum, bazen yakışıklı. kafa karıştıran bir durum.
ortam insanı değilim, herkes ile samimi değilim. her insan ile konuşamıyorum, tahammül edemiyorum. sevmediğim insanlar beni soğuk buluyor doğal olarak. ama çok iyi arkadaşlıklarım var diyebilirim. kafası çalışan insanları bulmaya çalışıyorum her zaman.
ayrıca iyi niyetli olarak gördüğüm insanlardan bir şeyimi esirgemem, öyle insanları ararım.
araştırmayı okumayı severim, genel kültürüm iyidir, söylediklerime güvenir insanlar.
Olaya liseden başlayayım.
Lisede hiç sevgilim olmadı. sevdiğim oldu. hatta sevdiğim kız da beni seviyordu. davranışlarını beğenmediğim için o iş olmadı.
adım atmadım. o adım atmaya çalıştı, o fırsatı yaratmadım.
biraz pişmanım açıkçası. bazen özlemiyorum desem yalan olur.
Lisedeyken pek bu işleri düşünen insan değildim zaten. Geçici ilişkiler istemiyordum. bir de herkese katlanabilen bir insan değilim. bir tane bulayım, ömür boyu birlikte olayım şeklinde düşünüyordum.(hala öyle)
üniversiteyi kazandım.
burada kendi tarzımı yarattım, bakımlı olmaya gayret ediyorum. sakal falan bıraktım, olumlu tepkiler aldım diyeyim.
ünide istediğim karakteri daha iyi yansıttığımı söyleyebilirim.
doğal olarak kızların ilgisi de arttı. benim bir taktiğim vardır :) önce kendimi çekerim, pek ortalarda görünmem. sonra ortaya çıkarım.
taktiğimi uyguladım. kızların ilgisini hissedebiliyordum. alıcı , davetkar bakışlar dikkatimi çekiyordu. gözü dışarıda olmayan biri için keyifli bir durum bu, beğenildiğini hissetmek. ya da beğendiğim kişiye yaklaşabilmek. işte bu özgüvenimin tavan yaptığı dönem diyebilirim.
işte sorum burada,
ben tek bir kişiyi arıyorum, tek olsun hep olsun istiyorum ama doğru kişiyi buldum mu emin değilim. şu anda durumu ilerletebileceğimi düşündüğüm 5,6 kız var. hiç birinde aşırı yoğun bir şey hissetmiyorum.
ama beğeniyorum diyelim. kiminin gülümsemesini, kiminin davranışlarını.
aklım bir yandan bekle diyor. bir yandan da mutluluğu harekete geçmeden yakalayamazsın diyor.
ne yapmalıyım?
birine şans mı vereyim, yoksa kafamdaki insanı aramaya devam mı edeyim.
bazen umutsuzluğa düşüyorum bulamayacağım diye.
benim için zamanını ayıranlara teşekkür ediyorum.
cevaplarınızı bekliyorum
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar