aşk dediğin şeyin yarısı acıdır zaten.. genelde elinde olmadan geliştiği / ortaya çıktığı için.. genelde yanlış insana ya da yanlış , olmadık bir zamanda ortaya çıkar. ve sonra sancılı günler aylar , belki de yıllar.. madem aşıksın.. aşkı aşk yapan şey, aşkına ulaşmak için elinden geleni sonuna kadar yapabilme cesaretini kendinde bulmaktır.. platonik takılıp oturduğu yerde ağlamak zavallılıktır.. madem aşıksın.. haykıracaksın muhatabına.. yokkk mu dedi.. pes etmeyeceksin.. etkilemek ve elde etmek için elinden geleni yapacaksın.. işte o zaman.. çektiğin ya da çekeceğin acıya değmesi olasılığı ortaya çıkar.. ve en iyi olan şey de.. günün birinde dede / nine olduğunda... ahhh ulann.. keşke şunu da yapsaydım.. belki olurdu!!! idye pişmanlık acısı çekmemektir... elinden geleni yapıp da yine elde edemezsen de.. en azından elimden geleni yaptım dersin.. acı çekmeden olmuyor bazen güzel şeyler.. sonuna kadar devam..
Benim geldiği oldu evet bitirdim çünkü karşımdakinin beni sevdiğine inanmıştım ama sadece inanmışlıkla kaldım 3 senemi verdim az değil her gece uyumadan ben uyumadım tırnakla kazdım ama ben meğerse onda bir hiç mişim şimdi bilsemde ki biliyorum bana dönmek istiyor artık onda esen fırtınadan bende yaprak kımıldamaz 😊
En İyi Cevaplar