İlk defa birinden görür görmez etkilendim gidip mertçe yüz yüze çağırıp açıldım. Kendimi yetersiz görüyorum artık ne yapmalıyım?

Arkadaşlar 24 yaşındayım ilk görüşte etkilendim bir hafta içimde zor tuttum sonunda dayanamayıp gidip açıldım. O benden çok farklı ben kapalıyım o ise inançsız biri. Bikaç kez aldatılmış ilişkileri hüsranla bitmiş artık kimseyi sevmem hoşlandığımı hissettiğim an bile ketliyorum ve o hissi bitiriyorum içimde dedi. Ama hala görüşüyoruz. Bana hep aşk sevgi şu an için doğru değil okulun bitsin iş yaşamına geç kafan rahat birilerini yine seversin. Beni çok düşünüp kafaya taktığın için böyle oluyor sevdiğini sanıyorsun diyor. Kafanı bişeylerle yor kendini geliştir gibi cümleler kuruyor. bir konu hakkında konuşurken bana katılmadığını farklı düşündüğünü vurguluyor. Eski kız arkadaşından bahsederkende çok farklı biriydi felsefe ve sanatla ilgilenirdi ince ruhluydu gibi cümleler kuruyor. Ve bazen de açık olsan falan diyor. Güzelsin falan diyor ama ben de öyle kötü duygular bıraktıki bu cümleler ve reddedilmek. Kendimi her anlamda yetersiz görüyorum. (Çevremdeki insanlar genelde güzel bulurlar) Ama ben artık balık etliyim, kapalıyım, güzel değilim hiçbir alanda yeterli bilgiye sahip değilim, hiçbir dalda yeteneğim yok, felsefe sanattan konuşamam gibi cümleler kuruyorum kendime. Eğer bunlar olmasaydı beni severdi diyorum. İçten içe yetersiz buluyorum kendimi. Zayıflamaya çalışıyorum (165 boy 62 kilodayım). Wp de konuşurken bilmediğim birşeyden bahsetse hemen google da arayım bilgi edinip ona biliyormuş gibi davranmaya çalışıyorum. Yani kısacası hep kendimi ona kanıtlama çabasındayım. Bu psikolojiden nasıl çıkıcam bilmiyorum. Bu psikolojiyi ileriki yaşamıma taşıyım iyice yetersiz özgüvensiz olmaktan korkuyorum. Ne yapmalıyım lütfen ciddi anlamda yardım edebilecek birileri varsa bana yardım etsin.