Garip bir insanım tedavim var mı acaba ?

Çocukluğumdan beri bazı şanssızlıklar nedeniyle hep yalnız kaldım. Gerçek bir arkadaş dost ne bilmiyorum. Hep iyi gün dostlarım oldu ve hep kendimde aradım acaba nerede yanlış yapıyorum diye çünkü bunca insan karşısında bir doğru ben olamam.. Ama bulamadım cevabı ve artık bu fobim haline geldi malesef.. Yalnız yürümekten, kendi kendime derdimi anlatmaktan, tek takılmaktan sıkıldım.. Bazen paranoya haline geliyo yalnız kaldığımda biri bana bakıyomu alay mı ediyolar bana gülüyolarmı benimi konuşuyolar diye.. Zaten atak bir insan değilim yapım gereği sakinim ve bir insana ilk adımı ben atmam yani ben seçmiyorum aslında arkadaşlarımı onlar beni seçiyo.. Ben bu durumdan çok sıkıldım artık arsız yüzsüz olup ortama dalmak aklıma geliyo nerdeyse ama sonuç tıs tabi.. Bu nedenle asabi ve asık suratlı oluyorum dışardan görenler hakkımda gıcık ve havalı diyolarmış aslında alakası yok.. Yani sırf bu yüzden olmadığım biri gibi görünüyorum biliyorum uzun yazdım ama inanın bunları anlatacağım kimse yok.. Ciddi olmayanlar cevap bile vermesin lütfen. Ha bu arada sevgilim var ve ayrı şehirlerdeyiz buda tabi etkili bu konuda :/
Garip bir insanım tedavim var mı acaba ?
Cevapla