İmkansız Gibi Görünen İmkanlı Aşk ya da İmkanlı Gibi Görünen İmkansız Aşk. Belki de Sıfır Sıfır Elde Var Sıfır:(?

İşimle ilgili yeni bir yere atandım. Tanışma esnasında tokalaşırken birinden etkilendim ve onun da beni görüp donup kalmasından etkilendiğini düşündüm. O akşam face girdim ve sadece kendi resimlerinin olduģunu ve iliski durumuyla ilgili bir sey yazmadigini gördüm. Sonraki günlerde sürekli benimle ve ailemle ilgili sorular sormasından tutun, merdivenlerden topukluyla inerken düşmemden korkması, mantosuz 2 dk ciktigimda üşümemden korkması ve diğer erkek arkadaslar takıldığında kıskanclik yapıp imalarda bulunması vs. Aradan bir hafta gecti ve izinli oldugu bir gun masasında cocuk resmi gördüm. Bingo. Sordugumda konuyu gecistirip bana getirdi yine. Kac yasindayim vs. Deliricem ya. Ne ailesiyle ilgili tek kelime etti ne arkadaslar beni uyardı. Sonra kendimi geri cektim biraz. O da cekti ama elinde degil adamin. Ben de duygularimi dizginliyorum. Gözlerim doluyo bazen. Anlamadim ki. Bir insan nasıl bu kadar rahat olabiliyo. Mutfakta iki kisi konusurken duydum benim pesimde oldugunu konusuyolardi. Toplanti yapildi hemen benim yan duvarımda. Eşimden ayrıyım dediğini duydum sadece. Adam her hafta gecelerde. Neymis evlilik cocuk icin yapilirmis vs. İşin ilginci öģlen arasında o kadar cok ortak özelliğimiz çıktı ki iletisim kurdukca cok baska seyler cıktı ve bana ısrarla seninle konuşalım iş dışında bir yerde ne olursun diyo. Bu aksam işden çikarken arkamdan öyle bir bakisi vardi ki cocugunu birakmis anne gibi hissettim. Onu hic bana öyle bakarken görmemiştim. Bazen başımı alıp gidesim var başka bir şubeye. Ben sevgilisi olan bekar biriyle bile yapamam. Karşımdaki kadına ve anneye bunu hic yapamam. Kaldı ki ben hoslandigim adami hemen sahiplrnirim. Cocuguyla paylasirim ama bir kadınla paylasamam. İster ayrı olsun ister kağıt üştünde evlilik. Alır başımı giderim. Aslında tam olarak ne olduğunu da bilmiyorum ki. Konuşmalımıyım sizce.