Bir erkek için üzülmeye değer mi? (lütfen doğru dürüst açıklayın, xper kasmak için saçma sapan yorumlar yapmayın)?

Birisini çok sevdim, platoniğim. Ama gidipte açılacağım birisi değil, ulaşamam ona. İçim yana yana sevdim.
Onun için ağladım, onun için kederlendim, onun için depresyona girdim, onun için dibe vurdum.
Yaşayan ölüye döndüm, delirdim şizofrene bağladım. Hayal aleminde yaşıyorum, bir türlü çıkamıyorum bu hayal dünyasından. 5 yıldır böyleyim. Çok şaşırdım nasıl olduysa sanki babamla annem anlamışlar gibi, annem "Kızım birisine mi aşık oldun? Çok derinden etkileneceğin bir şey mi yaşadın? Platonik aşık falan mısın? Boşver, platonik gibi davranıyorsun, çok belli aşkına karşılık bulamayanlar böyle davranır" dedi. Babamda bir gün durup dururken, oturup susarken birden nedense "Sana bir şey söyleyeyim mi? Hiçbir erkek için üzülmeye asla değmez! Asla bir erkek değer verilmeyi haketmez. Üzülme hiçbir erkek için, düşünme erkeği, erkekler için düşünüp, kafa yormaya değmez, biz erkekler hiçbir şeyi haketmiyoruz, boşu boşuna üzme kendini" deyiverdi.

Sizce de değer mi değmez mi? Gerçi bir türlü düşüncelerimden kurtulamıyorum.

Bu şarkıyı armağan ediyorum sizlere