Çıkmaz bir yoldayım, ne yapmalıyım?

Geçen 2010 Haziran ayında başlayan bir ilişkim vardı. Yalnız başlarda geçmişin yaralarını saramadığım, alışamadığım ve kıskançlık olayından nefret ettiğim için bir kaç ay sonra bitti. Bir süre sonra aynı arkadaş ortamında tekrar bir araya geldik. Öğrendim ki yeni bir sevgili yapmış. Artık inat mıdır, değerini o sıralar anladığımdan mıdır bilinmez onu geri kazanmaya karar verdim. Bir hafta sonra buluştuk, bana ailesinin onaylamadığını falan söyledi, ama yine de bir şekilde kabul etti barıştık. İlişkmizde herşey yolunda giderken 2011 şubat ayında, bana aşık olmadığını söyleyerek bitirdi.

4 gün sürdü, iş için il dışına çıkmıştı ve bir süre kalması gerkiyordu, 4. gün dayanamadım, bulunduğu şehire İzmire gittim. Yine barıştık. Sonra uzunca bir süre ayrılmadık, gün geçtikçe ona daha çok bağlanıyordum. Bütün arkadaşlarımdan bütün sosyal hayatımdan vazgeçtim. Hayatım sadece, işim, ailem ve sevgilim üçgeninde geçiyordu. Temmuz ayında annesi ile birlikte bize geldiler. İşi resmiyete dökmek için erken olduğu konuşuldu. Askerden sonra ciddiyete döküleceğini söyledi annesi. Bu arada benimle hiç konuşmadı, hatta nefretle baktığınıda söyleyebilirim. Sonrasında sevgilim sürekli bize gidip geliyordu falan, kısa hafta sonu tatillerine çıkıyorduk, gelip bizde kalıyordu bazı zamanlarda.

Bu arada aynı köylüyüz. Eylülde askere gidecekti Ve ağustosta ben memleketteydim. Oda oraya geldi. Sadece benim ailemin olduğu bir ortamda gümüş kelepçelerimiz takıldı parmağımıza. Bunun amacıda, benim başımı bağlanmasıydı. Eylülde askere gitti. Ne yolcu etmeye gidebildim, ne yemin törenine. Acemisi bitti bu sürede her gün konuşuyorduk, ve herşey yolundaydı. Usta birliği Doğuya düştü, şehir vermicem. Ocağın 20sinde açıköğretim sınavları için askerlik yaptığı şehirin yakınlarında farklı bir ile geçti. Bende gittim. Kocaman bir üç gün geçirdik beraber. İkinci günün sonunda, aynı odada kalıyorduk bu arada, bekaretimi kaybettim. Ona çok güveniyordum falan ya. Saatlerce ağladım. Beni bir şekilde ortada bırakmayacağına ikna etti.

Neyse İstanbula döndüm, 2 hafta geçti kavga etmeye başladık. Sürekli her tartışmada tamam bitti artık demeye başladı. Hep ben arayıp ikna ediyordum onu. Son kavgamız sevgililer gününde oldu, bana ailemle konuşucam artık, seni neden hiç aramıorlar sen benim hayatımı birleştireceğim kadınsın gibi şeyler söyledi. Ertesi gün bende sordum aradınmı diye, konuştum, ama kıyamadım anneme üzülücek diye falan tamam dedi. Zaten çok gergindim, moralim sürekli sıfırın altındaydı. Sonuç olarak bir hafta önce tam anlamıyla bittiğini söyledi, artık dönüşü olmayacağını vesaire vesaire. Facede ilişki durumunu kaldırmış, fotoğraflarımızı silmiş şifresin değiştirmiş ve daha bir ton şey. Annem aradı nie böyle yapıyosun falan diye. Çok seviyorum ama olmuyo demiş. Bugün facesinin şifresini kırdım mesajlarına baktım, benim daha önceden kesinlikle konuşmasını yasakladığım eski sevgililer eklenmiş, mesajlaşılmış numaralar alınıp verilmiş falan.